ทำพิฆาตญาติมิตรเพื่อคุณธรรม* ที่อวิ๋นตั่วมีต่อเทียนอี้นั้น เธอไม่รู้ว่าควรจะปลุกเร้าใจหรือควรหยุดเขาดี จึงยืนทำตัวไม่ถูกอยู่ข้างๆ เมื่อเห็นเถ้าแก่เนี้ยมองเธอแล้วยิ้มให้ด้วยความเห็นใจเธอก็ทำได้เพียงยิ้มรักษามิตรภาพไว้รอยยิ้มของอวิ๋นตั่วทำให้เทียนอี้เข้าใจผิด “เธอหัวเราะเยาะฉัน นึกว่าฉันคออ่อนเหรอ!? ฉันจะบอกให้นะ สำหรับฉันน่ะเบียร์สองขวดเท่ากับโค้กสองขวดรู้ไหม? เธอเคยเห็นคนดื่มโค้กสองขวดแล้วเมาไหมล่ะ?”อวิ๋นตั่วก็วินิจฉัยไม่ได้ว่าท่าทางแบบนี้ของเทียนอี้ถือว่าเมาหรือเปล่า ไม่ว่าจะเมาหรือไม่ สิ่งที่ต้องทำตอนนี้คือรีบกลับโรงเรียน ไม่อย่างนั้นก็จะไปสายอีก“ฉันรู้ว่านี่เป็นเรื่องเล็กสำหรับนาย สายแล้ว พวกเราควรจะไปกันได้แล้ว” อวิ๋นตั่วพูดเทียนอี้ควักเงินออกมาจ่ายบิลอวิ๋นตั่วดูท่าทางของเขาตอนจ่ายบิลก็ไม่เหมือนคนเมาเลยสักนิด แต่ตอนเดินออกจากร้านนั้น ก็เห็นเขาเริ่มเดินโซเซบ้างแล้วเทียนอี้เดินไปด้วยร้องเพลงไปด้วย รู้สึกว่าตัวเองเป็นจุดศูนย์กลางของโลก คนที่อยู่ตามทางเดินพากันหลีกทางให้เขา อวิ๋นตั่วก็เดินอยู่ข้างเขา รู้สึกอกสั่นขวัญหายจริงๆ ไม่รู้ว่าจะเดินไปชนอะไรเข้าบ้าง เธอต้องคอยระวังหลังให้เขา
พิฆาตญาติมิตรเพื่อคุณธรรม* (สำนวน) การกระทำเพื่อความยุติธรรมหรือความถูกต้องแล้วต้องขัดใจตัวเอง———————————————————–
