หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เทียนอี้ก็บอกกับอวิ๋นตั่วด้วยความเบิกบานใจ “ตั้งแต่นี้ไป เธอจะไม่เจอกับหลินเพียวเพียวอีกแล้วล่ะ”จู่ๆ ก็พูดมาแบบนี้ ก็พลอยทำให้อวิ๋นตั่วตกใจไปด้วย“นายฆ่าเธอเหรอ!?”“ล้อเล่นหรือไง! ถ้าจะให้ใครสักคนหายไป ฉันต้องลงมือเองด้วยเหรอ”ถึงจะพูดจริงจัง แต่อวิ๋นตั่วก็ยังไม่เชื่ออยู่ดี “งั้นก็ดี ฉันจะรอดูว่าต่อไปในนิตยสารจะยังมีหลินเพียวเพียวโผล่มาอีกหรือเปล่า”เธอแค่พูดไปอย่างนั้นเอง ใครจะมานั่งซื้อนิตยสารแฟชั่นเป็นกองได้ทุกวี่ทุกวัน เพื่อมาเปิดหน้าคนคนเดียวล่ะ ไม่ใช่แฟนคลับสักหน่อย!ไม่นานเธอก็โยนเรื่องของหลินเพียวเพียวทิ้งไป เพราะเธอมีเรื่องอื่นที่สำคัญกว่า ยิ่งกว่านั้นในชั้นเรียนแต่ละวันก็มีเรื่องราวมากมาย ใครจะมีเวลาไปสนใจเรื่องนางแบบแบบนั้นกัน ด้วยชื่อเสียงของหลินเพียวเพียว ทำให้ในห้างวันนั้นเธอจึงถูกคนเข้าใจผิดมันเป็นเรื่องบังเอิญ เธอไม่จำเป็นต้องเก็บมาคิดให้ปวดหัวช่วงนี้ที่โรงเรียนกำลังมีเรื่องอื้อฉาวถูกเผยแพร่ ไม่รู้ว่ามีผู้หวังดีคนไหนเอาไปพูดว่าอวิ๋นตั่วกับเทียนอี้กำลังคบหากันอยู่ เพราะแบบนั้นเทียนอี้ก็เลยมาเข้าโรงเรียนนี้ ทั้งหมดก็เพราะอวิ๋นตั่ว คำพูดนี้จะว่าผิดก็ไม่ได้ผิดทั้งหมดแต่ถ้าบอกว่าเธอกับเทียนอี้คบหากัน ยังไงเธอก็ไม่สามารถยอมรับได้แต่เทียนอี้กลับดีใจมาก เขาวิ่งเข้ามาหาเธอ “รู้หรือเปล่าว่ามีคนบอกว่าพวกเราคบกันอยู่น่ะ!”เธอเองก็ตอบกลับไปด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ “งั้นเห
