องถึงได้รีบคล้อยตาม “ใช่ๆแค่ปลาต้มพริกเอง”เทียนอี้เข้าใจแล้ว วันนี้เขาต้องลงท้าชิงปลาต้มพริกนี่ให้ได้ ต่อไปจะได้ไม่ต้องมาปะปนในยุทธภพอีก“ท้าชิงก็ท้าชิง ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้หรอก”พอบริกรยกปลาต้มพริกมา เทียนอี้ถึงได้รู้สึกเสียใจ ไม่คิดเลยว่าเถ้าแก่จะใจกว้างแบบนี้ อาหารจานใหญ่เท่าหน้า มีพริกโรยเต็มไปหมด อย่าว่าแต่กินเลย แค่เห็นก็รู้สึกเผ็ดแล้ว“หาคนช่วยได้ไหมครับ?” เทียนอี้ถาม“ไม่ได้ ต้องท้าชิงคนเดียวครับ”อวิ๋นตั่วที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็พูดปราชดขึ้น “ถ้ามีคนช่วยก็ไม่เรียกท้าชิงน่ะสิ”
