พอเลิกเรียน อวิ๋นตั่วก็ไปหาอวี่เจ๋อ และถามเขาออกไปตรงๆ “ทำไมการบ้านหนูถึงได้ผิดเยอะขนาดนั้นล่ะคะ ได้ 63 คะแนน ทำไมพี่ถึงทำถูกเกินครึ่งมานิดเดียวเอง?”เธอสะพายกระเป๋ายืนตรงหน้าอวี่เจ๋อ ท่าทางดูปวดใจ เหมือนกับตอนที่อวิ๋นอี้ฟานเห็นกระดาษคำตอบ 27 คะแนนของเธออวี่เจ๋อรู้สึกว่ามันตลกมาก เห็นๆ ว่าการบ้านน่ะเป็นของเธอ แต่เธอกลับมามองเขาแบบนี้ มันหมายความว่ายังไงกัน?อวิ๋นตั่ว “ตอนแรกหนูยังเอาไปอวดเพื่อน ให้เพื่อนลอก หากได้หนึ่งร้อยเต็มทั้งชั้น อาจารย์ต้องตกใจมากแน่ๆ ทุกคนประหยัดเวลา ได้รับคำชม มีความสุขกันถ้วนหน้า แต่แล้วดูพี่ทำสิคะ ทำได้แค่ 63 คะแนน ทั้งชั้นได้ 63เท่ากันเลย แบบนี้อาจารย์จะคิดยังไงคะ? ยังดีที่เพื่อนๆ มีนํ้าใจไม่บอกครู ไม่งั้นหนูต้องถูกตรวจสอบแน่ๆ”อวี่เจ๋อเพิ่งรู้ตอนนี้เองว่าเธอเอากระดาษคำตอบไปให้เพื่อนทั้งชั้นลอก“เธอให้พี่ช่วยทำการบ้าน พี่ก็ทำให้คะแนนตามคุณภาพของเธอ แล้วเธอเอาไปให้เพื่อนทั้งชั้นลอกทำไม?” อวี่เจ๋อส่ายหน้า “แบบนี้ไม่ใช่เท่ากับเธอตกหลุมพรางเองหรอกเหรอ?”อวิ๋นตั่ว “ก็ไม่ใช่เพราะหนูอยากทำเรื่องดีๆ แบบเหลยเฟิงหรอกเหรอคะการบ้านเยอะขนาดนั้น ทุกคนช่วยเหลือกัน ก็เป็นเรื่องสมควรแล้ว”อวี่เจ๋อถอนหายใจ “เสียแรงเปล่าจริงๆ เธอควรจะรู้นะว่าตอบถูกน่ะมันง่ายมาก แต่ตอบผิด ก็ต้องผิดตามระดับสมองของเธอ ซึ่งมันยากมาก”อวิ๋นตั่วไม่พอใจ “แบบนี้พี่ตั้งใจนี่คะ พี่ตั้งใจทำให้หนูได้ 63 คะแน
