ก็ไม่เกรงใจ ตักอาหารผัดมาแล้วยกไปกินด้วยกันกับคุณหวง ลุงหู และลูกจ้างคนอื่นๆอวิ๋นตั่วคีบอาหารใส่ถ้วยอวี่เจ๋อ“พี่มีมือ คีบเองได้น่า”“พี่ไม่รู้อะไร อาหารพวกนี้ต้องกินให้หมด ไม่งั้นแม่กลับมาต้องบ่นไม่หยุดแน่ๆ เพราะอาหารพวกนี้ไม่ได้ทำตามสูตรที่แม่บอกไว้น่ะค่ะ”อวี่เจ๋อ “แม่เธอกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านโภชนาการไปตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ?”อวิ๋นตั่ว “แม่น่ะเป็นคนทำอะไรก็รักอันนั้น พอเข้าไปอยู่กับกลุ่มคุณหญิงคุณนายที่ดูแลสุขภาพ ก็ต้องทำการศึกษาเรื่องทุกเรื่องไปหมด กินอะไรถึงจะสุขภาพดี การใช้ชีวิตประจำวันแบบนี้ดีต่อสุขภาพไหม เพื่อไม่ให้เราต้องเสียชีวิตไปก่อนวัยอันควร แม่ก็เลยจัดการวางแผนชีวิตรักสุขภาพให้เราหมดเลย”อวี่เจ๋อราวกับเห็นภาพใบหน้าอวิ๋นตั่วกับอวิ๋นเฉียวที่กำลังบ่นไม่พอใจแล้วก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
