นเฉียวดูไม่ปกติเล็กน้อยเซียวเซียวรวบรวมความกล้าแล้วพูดว่า “พี่คะ พวกเรายังเหลือการบ้านต้องทำอีกเป็นกองเลย!”“จะรีบอะไรกัน อากาศดีๆ แบบนี้ เอาแต่ก้มหน้าทำการบ้านก็ขาดทุนแย่สิ พวกเธอมาสร้างสรรค์ภาพวาดกับพี่ดีกว่า มาเป็นประจักษ์พยานในการถือกำเนิดผลงานศิลปะชิ้นนี้ มันไม่มีคุณค่าเท่าโจทย์ข้อสองข้อที่พวกเธอทำหรือไงกัน?”เพื่อจะหลอกล่อเด็กน้อยทั้งสอง อวิ๋นเฉียวบอกว่า “รอให้พี่วาดรูปให้…..เสร็จก่อน เดี๋ยวพี่จะวาดให้พวกเธอด้วย”จื่อเถิงมองอวิ๋นตั่วกับอวี่เจ๋อที่อวิ๋นเฉียววาด ยิ่งดูก็ยิ่งกลัวจนตัวสั่น “พี่ครับ พี่เป็นลัทธิแอ็บแสตร็คเหรอ?”“นายไม่เข้าใจ ก็อย่าพูดมั่วๆ สิ”“ใช่ ไม่เข้าใจก็อย่าพูดมั่วๆ” เซียวเซียวพูดอวิ๋นเฉียววาดภาพไปพลาง คุยกับเซียวเซียวและจื่อเถิงไปพลาง “ได้ยินมาว่าหยูเทียนอี้กับอวิ๋นตั่วอยู่ห้องเดียวกันเหรอ?”“พี่ครับ พี่รู้ข่าวไวมากจริงๆ!” จื่อเถิงประจบ“เจ้าเด็กนั่นสนใจอวิ๋นตั่วของพวกเราเหรอ?” อวิ๋นเฉียวพูด“ผมคาดว่าคงใช่” จื่อเถิงพยักหน้า“อวิ๋นตั่วหน้าตาสวย มีคนสนใจเธอเยอะเลยค่ะ” เซียวเซียวพูด“อ้อ ตอนอยู่โรงเรียนอวิ๋นตั่วได้รับความนิยมขนาดนั้นเลย?”“ไม่ใช่แค่ในโรงเรียนนะ ขนาดแฟนพี่อวี่ซียังสนใจเธอเลย” พอเซียวเซียวพูดจบก็เสียใจในทันที เธอรับปากกับอวิ๋นตั่วแล้ว ว่าจะรักษาความลับเรื่องเยว่หยางไว้————————————————————
