เธอให้อภัยเข้าหนึ่งครั้ง วันหลังเขาก็ยิ่งกำเริบเสิบสาน เขาจะรู้สึกว่าอวี่ซีจะมีชีวิตต่อไปไม่ได้ถ้าไม่มีเขา เขาก็จะได้ครองตำแหน่งที่มีอำนาจเหนือกว่าในเกมส์ความรักครั้งนี้”“พูดเหมือนนายเคยมีความรักมาก่อนเลยนะ”“ฉันได้ยินแม่ฉันพูดน่ะ” เทียนอี้ว่า“แม่นายยังพูดอะไรพวกนี้กับนายด้วยเหรอ?” เซียวเซียวพูดขึ้น“ฉันได้ยินตอนแม่ฉันคุยกับพวกเพื่อนสนิท”“เพื่อนสนิทพวกนั้นของแม่นายเคยมีความรักหรือเปล่า?” เซียวเซียวถามคำพูดพวกนี้รุนแรงไปจริงๆ ทุกคนรู้ว่าแม่ของเทียนอี้เป็นอนุภรรยาของหยูอี้ซิน เพื่อนหลายๆ คนของแม่เทียนอี้แทบจะมีสถานะแบบนี้กันทุกคน เซียวเซียวกำลังพูดอย่างไม่อ้อมค้อมว่า แม่ของเทียนอี้ถูกเลี้ยงดูเป็นแค่การแลกเปลี่ยนระหว่างเงินและร่างกาย ไม่ได้มีความรักใบหน้าเทียนอี้เดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด ดูน่ากลัวเป็นอย่างมากเซียวเซียวก็รู้ว่าตัวเองเผลอพลั้งปากไป พอคิดดูดีๆ แล้ว บ้านของตัวเองก็ไม่ได้ดีไปกว่าเทียนอี้เท่าไรนัก ตอนแรกแม่ตัวเองก็อยู่ในสถานะอนุภรรยาเหมือนกันไม่ใช่หรือไง? เธอว่าเทียนอี้แบบนี้ ก็เหมือนกับหัวเราะเยาะคนอื่นในสิ่งที่ตัวเองก็ทำเหมือนกัน“ฉันขอโทษ!” เซียวเซียวพูดขอโทษเทียนอี้ไม่สนใจเซียวเซียว เพียงแต่รีบเร่งฝีเท้าเดินเข้าห้องเรียนไปอวิ๋นตั่วมองเซียวเซียวแบบดุดันแวบหนึ่ง“ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ” เห็นได้ชัดว่าเซียวเซียวเสียใจที่ทำลงไปอวิ๋นตั่ววิ่งเข้าห้องเรียนไป เธอนั่งลงตรงเก้าอี้ตัวหนึ่งตร
