งหน้าของเทียนอี้“โกรธเหรอ?”เทียนอี้หยิบหนังสือออกมาเล่มหนึ่ง แล้วตั้งตรงกลางระหว่างตัวเองกับอวิ๋นตั่ว แบบนี้เหมือนเป็นการบอกอวิ๋นตั่วว่าเขาก็ไม่อยากคุยกับเธอเช่นกันอวิ๋นตั่วมีความอดทนที่เหมือนนักกีฬามาก เธอแย่งหนังสือมาแล้วพูดว่า“เซียวเซียวไม่ได้ตั้งใจ เธอก็เสียใจที่ทำแบบนั้นเหมือนกัน ท่านเป็นอัครเสนาบดีใจกว้างหนักแน่น* อย่าไปทะเลาะกับคนที่ไม่รู้อะไรอย่างเธอเลยนะ”“อยู่ห่างๆ ฉันหน่อยเถอะ ฉันมิอาจเอื้อมไปคบกับลูกที่ถูกต้องตามกฎหมายแบบพวกเธอไม่ได้หรอก!”“โกรธนี่นา แค่ฟังก็รู้ว่าโกรธ!” อวิ๋นตั่วเอาคางหนุนบนโต๊ะเรียน “ฉันจะบอกความลับให้อย่างหนึ่ง อยากฟังไหมล่ะ?”“ไม่อยาก”“ฉันไม่เคยบอกใครเลยนะ” อวิ๋นตั่วพูด“ขนาดคุณครูหลิวที่มีอำนาจทุกอย่างกับเธอ ก็ไม่เคยบอกงั้นเหรอ?”เทียนอี้ใจเต้นรัว ถ้าหากเขากับอวิ๋นตั่วมีความลับหนึ่งอย่างที่เป็นแค่ของพวกเขา นั่นก็อธิบายได้ว่าตำแหน่งของเขาในใจอวิ๋นตั่ว สูงกว่าหลิวอวี่เจ๋อแล้วใช่ไหม?“ไม่ได้บอก” อวิ๋นตั่วส่ายหน้า
ท่านเป็นอัครเสนาบดีใจกว้างหนักแน่น* เป็นคำเปรียบเปรย หมายถึงเป็นคนที่มีจิตใจกว้างขวาง——————————————————
