มาจากบนเขาที่ยากจนข้นแค้น
ครอบครัวต้องประหยัดกินประหยัดใช้ สองพี่น้องต้องโหวตกันว่าใครจะได้เรียนต่อ ใครใช้ชีวิตทำงานอยู่ที่บ้าน เธอก็จะสามารถทำได้ทุกอย่าง”อวิ๋นตั่วถอนหายใจยาว เธอไม่สามารถเข้าใจตรรกะทั้งหมดของเยว่หยางได้และที่ยิ่งไม่เข้าใจมากกว่าก็คือเยว่หยางมองตรรกะพวกนี้ว่ามันสมเหตุสมผล ทำราวกับบนโลกมีคนมากมายที่คิดแบบนี้เป็นครั้งแรกที่อวิ๋นตั่วรู้สึกได้ว่าโลกที่ตัวเองอยู่นั้นเหมือนถูกตกแต่งอำพรางจากความเป็นจริง โลกความจริงนั้นยุ่งยากซับซ้อนกว่าที่เธอรู้จัก อย่างที่แอนนาพูด มีคนมากเท่าไหร่ ความคิดก็หลายหลายเท่านั้น มีหัวใจเท่าไหร่ ก็มีความรักเท่านั้นอวิ๋นตั่วพูดกับเยว่หยาง “พี่เยว่หยาง หนูต้องขอบอกให้ชัดเจนเลยนะคะว่าหนูไม่ได้ชอบพี่ ที่หนูพูดแบบนี้ ไม่ใช่เพราะพี่เป็นแฟนของอวี่ซี เพราะถึงแม้พี่จะโสด หนูก็จะพูดแบบนี้อยู่ดี”เยว่หยางได้แต่ยืนหน้าซีดอยู่ตรงนั้นเฉินซื่อเหม่ย* เป็นตัวละครในเรื่อง „จ๋าเม่ยอั้น‟ ( 铡美案 )ภายหลังใช้เปรียบเปรยลักษณะของคนที่เจ้าชู้ หลายใจ
