่ใช่เหรอ อย่างนายน่ะ
บุคลิกท่าทางก็ดี อ่อนโยน เป็นสุภาพบุรุษ ว่ากันตามจริงแล้ว น่าจะมีสาวๆมาตามติดเยอะ แต่สุดท้ายวันนี้กลับยังโสด ตัวคนเดียว ฉันได้ยินมาว่าเพื่อนสมัยม.ปลายเราแต่งงานไปกันตั้งเยอะแล้ว จะบอกอะไรให้นะ ยิ่งนานไป ก็จะยิ่งหายาก นายดูไม่รีบร้อนเลยสักนิด? หรือในใจนายรู้อยู่แล้วว่ามีคนรอนายอยู่?” อวิ๋นเฉียวว่าอวี่เจ๋อก้มหน้า แอบด่าอวิ๋นเฉียวอยู่ในใจว่าอีกฝ่ายเห็นอะไรก็เอาเป็นเรื่องสนุกจนจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ หรือว่าอวิ๋นเฉียวจะดูออก?เขาแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เอ่ยพร้อมรอยยิ้ม “มันเป็นพรหมลิขิต”“นายไม่ได้ดูเป็นคนมองโลกในแง่ร้ายสักเท่าไหร่นี่” อวิ๋นเฉียวยังไม่ยอมแพ้ ราวกับอยากจะบีบให้อวี่เจ๋อยอมรับอะไรบางอย่าง “ฉันไม่เชื่อหรอกนะว่าหลายปีมานี้นายจะไม่เจอคนที่ทำให้นายใจเต้นน่ะ แม้จะไม่มี แต่ลองมีความรักบ้างมันก็เป็นเรื่องปกติ เหมือนประโยคนั้นในเพลง ร้องว่ายังไงนะ ถ้าไม่เจอความผิดพลาดบ้าง จะรู้ได้อย่างไรว่าใครที่ใช่”“ได้ยินว่าครูหลิวจะไปเรียนปริญญาเอกเหรอ?” อวิ๋นอี้ฟานขัดจังหวะลูกชาย “ที่มหา‟ลัยเดิมด้วย?”อวี่เจ๋อถอนหายใจ “ผมอยากกลับไปเริ่มใหม่ให้ตกตะกอนอีกครั้งครับตอนนี้มาลองคิดๆ ดูแล้ว ตอนยังเรียนไม่จบก็รีบก่อตั้งธุรกิจ มันดูรีบร้อนไปจริงๆ นั่นแหละครับ”อวิ๋นเฉียว “ได้ยินว่านายจะไปเป็นครูที่มหา‟ลัยเหรอ?”อวี่เจ๋อหัวเราะ “กินข้าวไปเถอะน่ะ”อวิ๋นเฉียวมองท่าทางไม่รู้ไม่ชี้ของอวี่เจ๋อแล
