้แล้วเธอเคยยอมแพ้บ้างหรือยัง? เธอมักจะยืนกราน เชื่อมั่นว่าการยืนกรานต่อจะทำให้ชนะ เธอพิสูจน์ความเชื่อของตัวเองแต่ละครั้ง และก็ยิ่งหนักแน่นเด็ดเดี่ยวมากขึ้น ธุรกิจของเธอ ฉันตัดสินใจแทนไม่ได้หรอก แต่แค่หวังว่าเธอจะไม่กดดันตัวเองจนเกินไป เธอเป็นคนธรรมดา ล้มเหลวสักครั้งบ้างจะเป็นอะไรไปล่ะ?”“ผมไม่ได้กลัวความล้มเหลว เพียงแค่……”“แค่รู้สึกว่าถ้าขายไปแบบนี้มันน่าเสียหน้า ทำลายความเคารพในตัวเอง” ศาสตราจารย์เจียงยิ้มกว้าง ข้างตัวมีกระดองปูเป็นกอง “เดินช้าลงหน่อย มองวิวรอบข้างบ้าง ชื่นชมกับความสวยงาม เธอเรียกร้องกับตัวเองสูงขนาดนั้น เธอเองก็แค่เป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง!”“มากินปูอร่อยๆ ยังพูดเรื่องเหตุผลอะไรกันคะ” เจียงหนานเปลี่ยนเรื่อง“พ่อยังจำอวิ๋นตั่วได้ไหมคะ?”“ลูกศิษย์คนเก่งของอวี่เจ๋อน่ะเหรอ พ่อต้องเคยเจออยู่แล้วสิ ลูกลืมไปแล้วเหรอว่าลูกเคยพาเธอมาบ้านเรา พ่อบังเอิญเจอพอดี หนูคนนั้นน่ะเป็นคนช่างพูด คนทั่วไปคงเอาชนะไม่ได้ พ่อยังจำได้ว่าตอนนั้นพวกเธอผลัดกันสอนพิเศษให้ สาบานว่าจะสอบเข้าโรงเรียนมัธยมอันดับหกให้ได้ แล้วเป็นยังไงล่ะสอบเข้าได้หรือเปล่า?”ศาสตราจารย์เจียงเคยเจออวิ๋นตั่วครั้งหนึ่งเมื่อสองปีก่อน เธอเพิ่งตั้งความมุ่งมั่นว่าจะสอบเข้าโรงเรียนมันธยมอันดับหก เธอจึงมาให้ขงเบ้งสอนพิเศษให้ เรียนจนเวียนหัวไปหมด เจียงหนานเห็นแล้วก็สงสาร จึงพาเธอกลับบ้าน ทำกับข้าวให้กิน ตอนนั้นเฉินอวี้หัวเราะเยาะเอาว่
