ชีซิงยิ้มเยาะ “ยิ่งพูดคุณธรรมก็ยิ่งสูงส่ง ถ้าเราไม่ขายบริษัทก็จะไม่มีข้าวกินอย่างนั้นเหรอ?”เฉินอวี้ “ในบัญชีของบริษัทไม่มีเงินแล้ว หัวหยวนก็ไม่อยากลงทุนต่อติดต่อไปหลายบริษัทก็ไม่มีที่ไหนสนใจ สถานการณ์ของเราตอนนี้อยู่ต่อได้อีกหนึ่งเดือนก็ถือว่าดีแล้ว”“เวลาหนึ่งเดือนเราต้องคิดหาทางได้แน่ พ่อของฉันรู้จักร้านค้าหลายแห่งเราค่อยๆ ไปเยี่ยมทีล่ะที่ก็ได้” เจียงหนานว่า“ได้ยินว่าเป็นบริษัทที่อี้ซินอยากจะซื้อ ใครจะกล้าลงทุนล่ะ?” เฉินอวี้ขัดจังหวะเจียงหนาน “อวี่เจ๋อ นายยังจำได้ไหมว่าตอนมหาลัยนายเคยบอกเราว่ายังไง คนที่นายนับถือที่สุดคือใคร?”“หลี่หลิง” อวี่เจ๋อตอบเสียงเอื่อย“ใช่ นายบอกว่าคนที่นายนับถือที่สุดคือหลี่หลิง เพราะเขาไม่ได้ทำเพื่อชื่อเสียงอันจอมปลอม ยอมจำนนต่อซูยงหนู ตามเหล่าทหารที่บุกฝ่าอันตรายห้าพันปีมีมานี้มีวีรบุรุษหลายพันคน สบประมาทผู้ที่ยอมจำนน แต่พวกเขาไม่รู้ว่าระหว่างเส้นทางของพวกเขา พวกเขามองข้ามสิ่งที่สำคัญที่สุดไป นั่นก็คือชีวิต ฉันคิดว่าไม่ว่าเมื่อไหร่ชีวิตก็สำคัญที่หนึ่ง คิดๆ ดูแล้ว ตอนแรกถ้าหลี่หลิงไม่ยอมจำนน เขาก็จะต้องเสียชีวิตของทหารกว่าห้าพันนาย สิ่งที่ได้รับคือรางวัลจากจักรพรรดิฮั่นอู่ ฉันยังจำได้ว่าตอนนั้นนายบอกว่า คำพูดหนึ่งของเจี่ยเป่าอวี้พูดไว้ดีมาก ขุนนางพลเรือนยอมตายเพื่อกราบทูล ขุนนางทหารยอมตายในสนามรบ การตายทั้งสองแบบล้วนได้ชื่อว่าเป็นการตายอย่างลูกผู้ชาย แต่ก