ระหว่างเพื่อนไม่จำเป็นต้องคิดคำนวณอะไรชัดเจนทุกอย่าง แต่ถ้าเธอจะเอาแต่พึ่งพาอวิ๋นตั่วไปทุกเรื่องแบบนี้ เธอยังจะมีอะไรให้น่าเชื่อถืออีก?”อวี่ซี “หนูไม่ได้คิดจะเอาแต่พึ่งอวิ๋นตั่ว แต่เยว่หยางอยู่ในบริษัท
ถ้าอวิ๋นตั่วพูดเรื่องดีๆ ของเขาต่อหน้าพ่อของเธอ สำหรับเยว่หยางแล้วแบบนั้นก็ถือว่าเป็นโอกาสอีกอย่างหนึ่งไม่ใช่เหรอคะ? อี้ฟานกรุ๊ปเป็นบริษัทใหญ่พนักงานอย่างเยว่หยางมีตั้งมากมาย ถ้าเขาจะหาโอกาสบ้างก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไรนี่คะ?”“อวิ๋นตั่วรู้จักเยว่หยางดีอย่างนั้นเหรอ? เธอคิดว่าอวิ๋นอี้ฟานจะเลื่อนตำแหน่งพนักงาน เพียงแค่เพราะคำพูดไม่กี่ประโยคของอวิ๋นตั่วงั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นพวกเธอก็ไร้เดียงสาเกินไปหน่อยแล้ว เยว่หยางเข้าทำงานที่บริษัทสองปีกว่าแล้ว สองปีมานี้เขาไม่เคยได้เลื่อนขั้น ก่อนอื่นเขาควรจะพิจารณาตัวเอง ไม่ใช่ฉวยโอกาสเอารัดเอาเปรียบ คิดจะเข้าทางลูกสาวของประธานบริษัทแบบนี้”“พี่คะ หนูไม่เข้าใจเลย ทำไมพี่ถึงเอาแต่ดูถูกเยว่หยางนักล่ะ? พี่รู้ได้ยังไงว่าเขาไม่ขยัน คิดว่าเข้าบริษัทไปแล้วเขาก็เอาแต่อู้งานเหรอคะ? พอเข้าบริษัทเขาก็รอบคอบ ระมัดระวัง กดตัวตนของตัวเองจนตํ่า ทำทุกอย่างจนเรียบร้อย ทำโอทีถึงเที่ยงคืนแทบทุกวัน เรื่องที่คนอื่นไม่อยากทำเขาก็ทำ แต่สุดท้ายคนที่ได้เลื่อนขั้นกลับเป็นพวกหลานของหัวหน้า คนที่ได้โบนัสก็เป็นหลานของผู้จัดการ เขาเองก็อยากจะใช้ความสามารถของตัวเองจนได้รับการยอมรับจากห
