วันต่อมา พออวิ๋นตั่วตื่นนอน ชูยินก็เดินเข้ามาบอกว่า “อวี่ซีมาแล้ว จะนัดลูกออกไปเที่ยวน่ะ”อวิ๋นตั่วลำบากใจ เธอรับปากแล้วว่าจะไม่ออกไปไหนกับอวี่ซีอีก ตอนนี้อวี่ซีมาแล้ว ตัวเองควรปฏิเสธดีไหมนะ? แต่ถ้าปฏิเสธไปอวี่ซีจะโกรธหรือเปล่า? อีกอย่าง วันในฤดูร้อนเดิมทีก็ยาวนานอยู่แล้ว อยู่บ้านนานขนาดนี้มันน่าเบื่อมากจริงๆวันนี้อวี่ซีมาหาเธอถึงบ้าน เธอไม่ได้เป็นคนนัดอวี่ซีก่อน ดังนั้นจะถือว่าเธอผิดคำพูดกับอวี่เจ๋อหรือเปล่า?พอคิดแบบนี้ อวิ๋นตั่วก็ปล่อยวางแล้ว แล้ววิ่งกระโดดโลดเต้นลงมาจากชั้นบนอวี่ซีใส่เสื้อเชิ้ตสีฟ้า กระโปรงจีบสั้น และยังสะพายกระเป๋าเป้อยู่ที่หลังเธอกำลังนั่งรออยู่บนโซฟา แม่บ้านหลิวรินนํ้าผลไม้ให้แก้วหนึ่ง เธอถือนํ้าผลไม้อยู่ในมือ พลางมองดูนาฬิกาข้อมือไม่หยุดอวิ๋นตั่วรู้สึกสงสัย ดูท่าทางไม่เหมือนนัดเธอโดยเฉพาะพออวี่ซีก็เห็นอวิ๋นตั่ว ก็ร้องเรียกขึ้นว่า “ในที่สุดก็ลงมาซะที ฉันรอเธอนานมาก วันนี้เราไปสวนสนุกกันดีไหม?”อวิ๋นตั่วไม่ได้ไปสวนสนุกมานานมากแล้ว เธอจึงตอบตกลงไปอวี่ซีดึงมืออวิ๋นตั่วแล้ววิ่งออกไปด้านนอก โดยมีแม่บ้านหลิวตะโกนตามอยู่ข้างหลัง “ยังไม่ได้ทานอาหารเช้าเลยนะคะ!”อวี่ซีตอบแทนอวิ๋นตั่วว่า “เดี๋ยวหนูจะให้เธอทานระหว่างเดินทางค่ะ หนูเตรียมของกินมาในกระเป๋าแล้ว”“ซื้อจากข้างนอกจะมีประโยชน์อะไรกัน ป้าทำเสร็จแล้วเนี่ย” แม่บ้านหลิวพึมพำอวี่ซีไม่ได้ยิน เธอจึงดึงมืออวิ๋นตั่ววิ่งออกไ
