พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา* ไม่รู้ว่าอวี่ซีมายืนอยู่ข้างหลังชีซิงตั้งแต่เมื่อไหร่ข้างๆ เธอยังมีเยว่หยาง แฟนหนุ่มของเธออยู่ด้วย“ฝีมือสูงอะไร เหมือนหนูจะได้ยินชื่อตัวเองนะ พอหนูก่อเรื่องให้พวกพี่แล้วก็นินทาหนูหลับหลังเหรอ!” อวี่ซีว่าเฉินอวี้รีบลุกยืนขึ้น ดึงเกาอี้ออกมาให้อวี่ซีนั่ง “ใครจะกล้าพูดถึงเธอในทางที่ไม่ดีล่ะ พวกเรากำลังสอนอวิ๋นตั่วอยู่ต่างหาก”“พวกเธอมาได้ยังไง?” เจียงหนานมา“พวกพี่มากินกันอิ่มหนำอยู่ที่นี่ได้ แต่หนูมาไม่ได้เหรอคะ?” อวี่ซีพูดเฉินอวี้จึงบอกว่า “ไม่มีใครพูดเลยว่าไม่ให้เธอมา แต่พวกเราแค่ถามพวกเธอว่าทำไมบังเอิญขนาดนี้ต่างหาก”“บังเอิญมากเลยค่ะ กินหม้อไฟก็ไม่เรียกหนู ถ้าหากไม่บังเอิญหนูก็คงพลาดมือนี้ไปแล้ว พี่ชายหนูลำเอียงจริงๆ”“ทำไมมาบอกว่าพี่ลำเอียงล่ะ?” อวี่เจ๋อรู้สึกแปลกๆ“นี่ยังไม่เรียกว่าลำเอียงอีกงั้นเหรอ พาอวิ๋นตั่วไปกินหม้อไฟทั้งวัน คิดถึงน้องสาวแท้ๆ ของตัวเองสักกี่ครั้งกันเชียว?” อวี่ซีดึงมือเยว่หยาง แล้วบอกว่า“เยว่หยาง พี่บอกว่าจะขอบคุณอวิ๋นตั่วที่แนะนำให้พี่เข้าบริษัทไม่ใช่เหรอคะ? ตอนนี้เจอตัวจริงแล้ว ขอบคุณสิคะ!”อวิ๋นตั่วที่กำลังก้มหน้าก้มตากินนั้น พอได้ยินอวี่ซีพูดถึงชื่อตัวเองก็เงยหน้าขึ้น ที่ปากยังมีเส้นก๋วยเตี๋ยวคาอยู่ เธอรีบสูดเข้าปากไป มองเยว่หยางแล้วยิ้มให้ “พี่เป็นแฟนของพี่อวี่ซีสินะคะ? หนูได้ยินพี่อวี่ซีพูดถึงพี่บ่อยมากๆเลย”เยว่หยางมองอวิ๋นตั่ว ก็รู้สึ
