ความสามรถในการกินเผ็ดของอวิ๋นตั่ว ทำให้ชีซิงกับเฉินอวี้กลัวจนพูดไม่ออก“ใครสอนเธอเนี่ย?” ทั้งสองคนถามขึ้นพร้อมกัน “เธอเป็นเด็กผู้หญิงนะ กินเผ็ดขนาดนี้เลยเหรอ? ผลวิจัยทางวิทยาศาสตร์เผยว่า ส่วนใหญ่ผู้หญิงที่กินเผ็ดจะเจ้าอารมณ์ทั้งนั้น เธอต้องเจ้าอารมณ์สุดๆ แน่เลย ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป จะหาแฟนไม่ได้นะ”““ตลกจัง ทานเผ็ดก็ต้องให้ใครสอนด้วยเหรอคะ?” อวิ๋นตั่วทำท่าทางไม่สนใจ “คุณแม่ชอบบอกว่า ลางเนื้อชอบลางยา ผู้ชายในโลกนี้ไม่ได้ชอบผู้หญิงแบบเดียวกันหมดหรอกนะคะ ถ้าเป็นแบบนั้นผู้ชายก็น่าเบื่อแล้ว!” จู่ๆอวิ๋นตั่วก็มองเจียงหนาน “พี่เจียงหนาน พี่ชอบผู้ชายแบบไหนเหรอคะ?”เจียงหนานหน้าแดง “ทำไมวกมาที่พี่ซะแล้วล่ะ อยู่ๆ ก็วกมาเลยนะ”“เรื่องคุยเล่นบนโต๊ะอาหารเหรอ?”ชีซิงคีบเนื้อหนึ่งชิ้นใส่ลงหม้อเดือด “เธอเพิ่งอายุเท่าไรเอง คุยเรื่องแบบนี้บนโต๊ะอาหารได้แล้วเหรอ?”“หนูไม่เด็กแล้วนะคะ อายุสิบหกแล้วค่ะ” อวิ๋นตั่วว่า“สิบห้า” อวี่เจ๋อนั่งกินปลาอยู่ข้างๆ ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา“นับแบบสมัยก่อนคือสิบหกค่ะ” อวิ๋นตั่วยิ้มออกมาอย่างไร้เดียงสาพวกเรานับอายุแบบสมัยก่อนค่ะ ในสมัยก่อนอายุสิบหกเป็นแม่คนได้แล้วนะคะ จะเด็กได้ไงกันคะ?”ไม่รู้ว่าชีซิงสำลักหรือตกใจ เขาไอออกมาหนักมากเจียงหนานยื่นนํ้าให้เขาแก้วหนึ่ง “เผ็ดใช่ไหมล่ะ”“เผ็ดนิดหน่อย” ชีซิงดื่มนํ้าไปหนึ่งอึก แล้วสงบสติอารมณ์ลง “อวิ๋นตั่วอยากโตเป็นผู้ใหญ่มากเลยเหรอ?”“ใช่ค่ะ โต
