ตอนหลังอวิ๋นตั่วถึงได้รู้ว่าวันที่จือซ่านตาย อวิ๋นเฉียวก็ถูกหยูอี้ซินควบคุมตัวไว้แล้ว แทนที่จะบอกว่าอวิ๋นอี้ฟานไปรับอวิ๋นเฉียว คงต้องบอกว่าเขาไปไถ่ตัวลูกชายมาดีกว่า ส่วนเอาอะไรไปแลกเปลี่ยนนั้น ไม่มีใครรู้นอกจากอวิ๋นอี้ฟานกับหยูอี้ซิน บ้านอวิ๋นและบ้านหยูถือว่าเป็นศัตรูกันเทียนอี้ก็ลำบากไปด้วยเหมือนกัน เขาโดนหยูอี้ซินสั่งสอนครั้งใหญ่อวิ๋นตั่วรู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เหิดขึ้น เธอจึงชวนเทียนอี้มากิน KFC อีกครั้ง และก็ถือโอกาสนี้ในการบอกลาด้วย“เธอจะย้ายโรงเรียนเหรอ?” เทียนอี้นึกไม่ถึงว่าเหตุการณ์จะร้ายแรงถึงขั้นนี้อวิ๋นตั่วพยักหน้า “ไปโรงเรียนมัธยมเยว่หยาง”“ฉันรู้จักโรงเรียนนั้น ไกลจากบ้านเธอมากนะ ทำไมล่ะ?” เทียนอี้คิดยู่ครู่หนึ่ง “หรือเพื่อแยกเราสองคนออกจากกันเหรอ พวกเราไม่ได้เป็นแฟนกันซะหน่อย?”อวิ๋นตั่วหัวเราะ “แค่ย้ายโรงเรียนเฉยๆ ยังอยู่เมืองเดิม เราก็ยังเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมนี่”แต่ว่าอวิ๋นอี้ฟานได้เตือนอวิ๋นตั่วไปอย่างชัดเจนแล้วว่าให้อยู่ห่างๆ จากบ้านหยูอวิ๋นเฉียวถูกส่งตัวไปต่างประเทศแล้ว ครั้งนี้ส่งผู้ช่วยคนหนึ่งไปเป็นเพื่อนเขาโดยเฉพาะในนามคือดูแลชีวิตความเป็นอยู่ แต่ความจริงคือคอยควบคุมดูแลชีวิตของเขาอวิ๋นตั่วมักรู้สึกว่าอวิ๋นเฉียวแปลกไป หลังจากกลับมาเธอไม่เห็นเขาร้องไห้เลย ถ้าตอนแรกรักกันจนดื้อรั้นหัวแข็ง ทำไมนํ้าตาไม่ไหลสักหยดเลยล่ะ? ถ้าเสียใจก็ควรร้องไห้สิ หรือว่าตอนที่จือซ่านตา
