นผิดหวังนะคะ”“ไม่รู้ว่าตอนนี้จือซ่านเป็นยังไงบ้าง ถ้าได้เจอเธอก็คงจะดี”“นี่มันสมัยไหนแล้วคะ แค่คุยกับเธอ พี่ก็ทำไม่ได้เหรอคะ?”“โทรไม่ติด เจอหน้าไม่ได้ แล้วจะคุยกันได้ไงล่ะ? เธอคงโดนบ้านหยูกันไว้แล้ว ไม่ให้ติดต่อกับพี่เลย แล้วจะให้พี่ทำยังไงได้ล่ะ?”“พี่ควรเข้มแข็งนะคะ รอเมื่อพี่ประสบความสำเร็จแล้ว หยูอี้ซินอาจจะยอมรับพี่ก็ได้นะ?”“เธอนึกว่ากำลังเขียนนิยายอยู่หรือไง? เธอคิดดูสิ ฐานะของบ้านเราฐานะของธุรกิจเราทุกวันนี้ หยูอี้ซินยังดูถูกเลย แล้วพี่จะต่อสู้ได้ยังไงล่ะ ต้องต่อสู้ไปถึงไหน เขาถึงจะพอใจ?”“พี่ก็คือพี่ คุณพ่อก็คือคุณพ่อ”อวิ๋นเฉียวรู้สึกว่าน้องสาวยังเด็กไป ความคิดยังไร้เดียงสา“อวิ๋นตั่ว เธอจะยอมช่วยพี่ไหม?”อวิ๋นตั่วพยักหน้า แต่ไม่รู้ว่าตัวเองจะช่วยอะไรพี่ชายได้“เธอบอกว่าเทียนอี้เป็นเพื่อนร่วมชั้นของเธอไม่ใช่เหรอ? เขาต้องไปคฤหาสน์บ้านหยูได้แน่ใช่ไหม?”“พี่คิดจะทำอะไรคะ?”“พี่อยากให้เขาช่วยไปบอกอะไรกับจือซ่านหน่อย เธอช่วยพี่ได้ไหม?”
