การที่อวิ๋นเฉียวได้พบกับจือซ่านพบนั้น ก็เหมือนกับเขาได้เจอขุมสมบัติเขาโอ้อวดสุดๆ พาไปทุกที่ พาไปอวดกับเพื่อน แทบจะอยากประกาศให้โลกรู้ว่าเธอเป็นแฟนของเขาวันนี้เขาก็เตรียมจะพาเธอไปแนะนำกับอวี่เจ๋อ“เธอควรจะไปเจอเขาจริงๆ นะ ฉันนับถือเขาที่สุดเลย” อวิ๋นเฉียวอยากแนะนำให้จือซ่านได้รู้จักอวี่เจ๋อ “ตอนน้องของฉันอยู่ ป.หนึ่ง เธอสอบได้ยี่สิบเจ็ดคะแนน เขาก็มาเป็นครูสอนพิเศษให้ นี่ก็สอนมาเจ็ดปีแล้ว ทุกวันนี้ถึงคะแนนของน้องจะไม่ได้ดีที่สุด แต่ก็ยังสอบผ่านได้ โดยเฉพาะวิชาวรรณคดีวิชานี้น้องเก่งเป็นพิเศษเลยนะ เห็นเกียรติบัตรที่ห้องหนังสือคุณพ่อไหมล่ะนั่นน่ะน้องได้มา คุณพ่อถือเป็นสมบัติลํ้าค่าเลย”อวิ๋นตั่วรู้สึกว่าอวิ๋นเฉียวนั้นขาดไหวพริบ มีอย่างที่ไหนกัน เขาพาแฟนไปอวดทั่วทุกที่แบบนี้ ระวังจะโดนแย่งไปสักวันแต่อวิ๋นเฉียวกลับมีความมั่นใจมาก “พี่ชายเธอไม่มีเสน่ห์ขนาดนั้นเลยเหรอ? อีกอย่างนะ จือซ่านดูเป็นคนลังเลเหรอ เจอใครก็รักหมดหรือไง?”จือซ่านเป็นคนที่มีความคิดจริงๆ อวิ๋นตั่วเองก็ดูออก ขอแค่อวิ๋นเฉียวกับจือซ่านอยู่ด้วยกัน จือซ่านก็จะพูดจามีสัจจะทุกอย่างชูยินทอดถอนใจอยู่ตรงหน้าอวิ๋นตั่ว “พี่ชายของลูกเป็นม้าป่า บางครั้งก็มีเชือกบังเ**ยนได้เหมือนกัน ดูท่าทางครั้งนี้จะเอาจริงแล้วล่ะ”“ใช่เลยค่ะ!” อวิ๋นตั่วพูดคล้อยตาม“แต่แค่ไม่รู้ว่าที่บ้านจือซ่านเขาทำอะไร? ในเมื่อทั้งคู่เข้ากันได้ แม่ว่าครอบครัวของทั้งสองฝ่
