ท้อนกับผ้าม่านได้ดีเลยนะคะ”ชูยินนำดอกไม้ย้ายไป ดูดีจริงๆ ด้วย “จือซ่านสายตาดีนะเนี่ย”“เป็นเพราะคุณน้าจัดดอกไม้ได้สวยต่างหากล่ะคะ” จือซ่านประจบชูยินแบบพอดีๆ หนึ่งประโยค“เดี๋ยวน้าพาไปดูห้องดอกไม้ของหนูนะ” ชูยินคล้องแขนจือซ่านเดินไปที่ห้องอวิ๋นตั่วมองแล้วน้อยใจมาก “ดูคุณแม่สิคะ ในสายตามีแต่พี่จือซ่าน ช่วงสองสามวันนี้ไม่สนใจหนูเลย!”“ลูกชอบโวยวายว่าอยากได้อิสระไม่ใช่หรือไง ไม่อยากให้แม่เขาสนใจพอแม่ไม่สนใจแล้ว ก็ไม่พอใจซะอย่างนั้น?” อี้ฟานว่า“ตอนนี้อวี่เจ๋อยุ่งขนาดนี้ ยังมีเวลามาจัดการเรื่องเรียนของเธออีกเหรอ?” อวิ๋นเฉียวถามอวิ๋นตั่วจึงบอกว่า “จัดการสิคะ ทำไมจะจัดการไม่ได้ล่ะ พอหนูเจอสิ่งที่ไม่เข้าใจก็ไปหาเขา ที่นั่นมีแต่ขงเบ้ง ไม่ต้องกังวลเลยค่ะ”
