ท่าทางของอวิ๋นเฉียวเปลี่ยนไป หิ้วทั้งกระเป๋าเดินทางและถุง พอเข้าบ้านมาก็รีบให้แฟนสาวนั่งบนโซฟา “นั่งเครื่องบินนานขนาดนี้ ต้องเหนื่อยมากแน่ๆ พักก่อนนะ ป้าหวงครับ ช่วยชงชาให้ถ้วยหนึ่งสิครับ ขอชาเขียวนะ”“พี่อวี่เจ๋อก็ชอบดื่มชาเขียวเหมือนกันค่ะ” อวิ๋นตั่วว่าจือซ่านจึงบอกว่า “แม่พี่รู้เรื่องชาเขียวอยู่นิดหน่อย ทุกครั้งก่อนดื่มจะมีขั้นตอนซับซ้อน ทีแรกก็ไม่ชอบหรอก ตอนหลังเมื่อเจอปัญหายุ่งยากอะไร ก็ชงชาสักกาหนึ่ง ตอนที่ชากำลังแช่อยู่ในนํ้านี่แหละ อารมณ์ก็ค่อยๆ สงบลงแล้ว”อวิ๋นอี้ฟานกับชูยินมองดูลูกสะใภ้ในอนาคต ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกชอบ“แม่ของจือซ่านอยู่ที่จีนหรือเปล่าจ๊ะ?” ชูยินถาม “ถ้ามีเวลา ฉันจะได้นัดมาเล่นไพ่นกกระจอกด้วยกัน”“คุณแม่ครับ แม่ของจือซ่านไม่ชอบเล่นไพ่นกกระจอกหรอกนะ” อวิ๋นเฉียวนั่งอยู่ข้างๆ จือซ่านทำท่าทางราวกับกันลูกกระสุนให้แฟนสาวตลอดเวลา“ดูทำสิ รังเกียจที่แม่ไม่มีรสนิยมใช่ไหม?” ชูยินพูดกึ่งล้อเล่นกึ่งผิดหวังลูกชายคนนี้ ถ้าได้แต่งงานแล้วคงลืมแม่แน่ๆแม่บ้านหลิวเข้ามาเชิญทุกคนไปรับประทานอาหาร บนโต๊ะจัดวางอาหารไว้มากมาย“ถั่วฝักยาวจานนั้นหนูทำเองค่ะ” อวิ๋นตั่วรีบแย่งผลงานคนอื่น“เธอผัดเองเหรอ?” อวิ๋นเฉียวถามอวิ๋นตั่วหัวเราะออกมาอย่างเก้อเขิน “ไม่ใช่ค่ะ หนูแค่ช่วยเด็ดนิดหน่อย”“ทำเรื่องแค่นี้ยังจะกล้าอวดอีกนะ” อวิ๋นเฉียวพูดไปด้วย และคีบใส่ถ้วยให้จือซ่านไปด้วย“ฉันทำเองได้น่า” จือซ่านพู
