ดแบบนี้อยู่ตลอด“พี่ค่ะ คีบให้หนูด้วยสิ” อวิ๋นตั่วหัวกระเซ้าพี่ชายอวิ๋นเฉียวจ้องเธอแล้วพูดว่า “คีบไม่ได้เหรอ?”อวิ๋นตั่วกลอกตาใส่อวิ๋นเฉียว แล้วคีบเนื้อใส่ชามของอวิ๋นอี้ฟาน “คุณพ่อลองชิมเนื้อวัวของบ้านเราดูสิคะ”“คุณพ่อต้องระวังแล้วครับ อวิ๋นตั่วทำดีด้วยแบบนี้ ต้องมีเรื่องที่เธอจะขอแน่ๆ เลย” อวิ๋นเฉียวว่าอี้ฟานมองอวิ๋นตั่ว “พ่อก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน”อวิ๋นตั่วจึงบอกว่า “ที่จริงก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่แฟนของพี่อวี่ซีกำลังหางาน พี่อวี่ซีก็เลยให้หนูมาช่วยถามว่าบริษัทคุณพ่อรับคนหรือเปล่าคะ?”อี้ฟานยังไม่ทันได้พูดอะไร อวิ๋นเฉียวก็บอกว่า “ถ้าทางแฟนคนนี้ของอวี่ซีจะไม่ได้เรื่องเอาเสียเลยนะ จะหางานทั้งทีก็ต้องพึ่งแฟนด้วย”“หนูกับพี่อวี่เจ๋อเคยไปงานรับสมัครงานของมหาลัยครั้งหนึ่ง ตอนนี้จะหางานที่เหมาะได้สักงานยากจริงๆ นะคะ ใช้เส้นสายก็เป็นเรื่องปกติ”อวิ๋นตั่วว่า“หางานให้คนสักคนน่ะไม่ใช่เรื่องยากอะไรหรอก แต่ผู้ชายคนนั้นแค่หางานได้สักงานก็พอแล้วใช่ไหม? เขาไม่ได้วางแผนเกี่ยวกับอาชีพของตัวเองเลยหรือไง?” อี้ฟานถาม“พ่อครับ พ่อเป็นผู้บริหารมานานแล้ว ไม่ซึมซับบ้างเลยเหรอ สำหรับคนส่วนใหญ่แล้ว เขาแค่อาศัยมหาลัยเพื่อที่จะได้หางานที่ดีขึ้นกว่าเดิม เพื่อเงินเดือนที่ไม่แย่ ไม่ใช่ว่าทุกคนเรียนแล้วจะนำไปใช่จริงได้หรอกครับ แผนในอาชีพอะไรนั่นน่ะ สำหรับพวกคนที่หางานไม่ได้ มันฟังดูเพ้อฝันเกินไปหน่อยนะครับ” อวิ๋นเฉียวว
