่าอวิ๋นอี้ฟานมองดูลูกชาย เขาเปลี่ยนไปไม่น้อยจริงๆ ด้วย “ลูกทำให้พ่อทึ่งนะเนี่ย ลูกซึมซับอะไรแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน?”อวิ๋นเฉียวมองจือซ่าน “ต้องขอบคุณจือซ่านครับ เธอพาผมไปประเทศที่ยากจนมาหลายที่ ทำให้ผมได้เห็นโลกที่ต่างออกไปครับ”ชูยินกลับเริ่มกังวล ถ้าหากเป็นแบบนี้ต่อไป เธอจะเปลี่ยนอวิ๋นเฉียวกับโลกเดิมของเขาจนหมดไม่เหลือหรือเปล่า?“เวลาทานข้าวอย่าพูดเรื่องงานเลย” ชูยินเตือนอวิ๋นตั่วไม่ฟัง ออดอ้อนอวิ๋นอี้ฟานต่อ “คุณพ่อคะ หนูรับปากพี่อวี่ซีไปแล้วนะ”“อวิ๋นตั่ว!” ชูยินปรามลูกสาวอวิ๋นตั่วมองอวิ๋นอี้ฟานแล้วกะพริบตา“พรุ่งนี้ให้เขาไปพบฝ่าย HR ได้เลย” อวิ๋นอี้ฟานว่า————————————————–