ช่วงนี้ภาพวาดที่อวิ๋นตั่วได้รับจากอวิ๋นเฉียวล้วนแต่เป็นภาพผู้หญิงคนหนึ่ง ภาพหน้าตรงของผู้หญิง ภาพหน้าหันข้างของผู้หญิง ภาพเต็มตัวของผู้หญิง อวิ๋นตั่วแน่ใจแล้วว่าครั้งนี้พี่ชายคงมีความรักเข้าแล้วจริงๆ“อะไรที่เรียกว่ามีความรักแล้วจริงๆ แฟนมากมายของเขาก่อนหน้านี้อย่าบอกนะว่าไม่ใช่ความรัก?” อวี่ซีรู้สึกแปลกใจอวิ๋นตั่วจึงบอกว่า “พี่ไม่รู้หรอกค่ะว่าที่จริงแล้วพี่ชายหนูเหงามาก ผู้หญิงพวกนั้นเป็นแค่วิธีขับไล่ความเหงาของเขา”“วิธีนี้ช่างโง่จริงๆ เลย”“ได้ยินมาว่าอวิ๋นเฉียวจะกลับมาแล้ว และเขาจะพาแฟนกลับมาด้วย”เมื่ออวี่ซีกลับบ้านมา เธอก็บอกอวี่เจ๋อ และแน่นอนว่าต้องพูดเบาๆ จะให้หลิวฮ่าวตงได้ยินไม่ได้ ถ้าเขารู้ขึ้นมาว่าอวิ๋นเฉียวคนเสเพลมีแฟนสาวเป็นตัวเป็นตนแล้ว ที่คิดว่าจะสงบ ก็คงต้องทะเลาะกับอวี่เจ๋อยกใหญ่อีกแน่“เธอดูเป็นห่วงอวิ๋นเฉียวมากนะ” อวี่เจ๋อมองน้องสาว“เปล่านี่ ก็แค่นึกถึงเพื่อนร่วมชั้นเรียนของพี่เท่านั้นเอง เป็นเพราะเขาพี่ถึงเป็นคุณครูของอวิ๋นตั่วได้ ก็เลยบอกพี่สักหน่อย” อวี่ซี “ได้ยินอวิ๋นตั่วบอกว่า ครั้งนี้อวิ๋นเฉียวจริงจังแล้ว เพื่อที่จะจีบผู้หญิงคนนี้ เขาตามไปถึงแอฟริกาเลยนะ”“สมบัติไร้ค่าหาง่าย คนรักหายาก อวิ๋นเฉียวเจอผู้หญิงคนนี้ได้ก็ถือเป็นโชคดีของเขา”“แล้วพี่ล่ะ เจอคนๆ นั้นหรือยัง?” จู่ๆ อวี่ซีก็สงสัยอวี่เจ๋อก็รู้ เธอมักจะพูดวนมาที่ตัวเขา “จัดการเรื่องตัวเองให้ดีเถอะน่าช่วงนี้เธอ
