ะได้ไปสถานที่ที่เธออยากไปด้วยกัน อวี่เจ๋อนั่งอยู่ข้างๆ เอนตัวกับโซฟาหลับไปงีบหนึ่ง พอตื่นขึ้นมาทิศตะวันออกก็กลายเป็นสีขาวเหมือนพุงปลาแล้วพระอาทิตย์สีแดงกำลังขึ้นจากผิวนํ้าช้าๆอวี่เจ๋อรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย เขาปลุกอวิ๋นตั่วอวิ๋นตั่วขยี้ตา เห็นตรงปลายทะเลสาบถูกย้อมให้กลายเป็นสีแดง ทะเลสาบเอ๋อไห่ปกคลุมด้วยแสงอันโชติช่วงอีกหนึ่งชั้น แสงสีทองกำลังเต้นอยู่ทั่วผิวทะเลสาบอวิ๋นตั่วหยิบกล้องถ่ายรูปแล้ววิ่งออกไป ถ่ายรูปนอกหน้าต่างอย่างบ้าคลั่ง“พวกเรามาถ่ายรูปด้วยกันเถอะค่ะ” อวิ๋นตั่วเสนอขึ้น เธอไม่รอให้อวี่เจ๋อได้ตัดสินใจ เธอก็ตั้งกล้องไว้เสร็จเรียบร้อยแล้ว ตั้งเวลาถ่ายแล้วด้วยอวิ๋นตั่วยืนอยู่ด้านหน้าหน้าต่าง ใช้มือคล้องแขนอวี่เจ๋อ ทำท่าทางตลกๆพอถ่ายรูปเสร็จ อวิ๋นตั่วก็ตำหนิอวี่เจ๋อ “พี่ไม่เห็นยิ้มเลย!”“พี่ยิ้มแล้ว” อวี่เจ๋อแก้ตัว“เห็นชัดๆ ว่าพี่ไม่ได้ยิ้ม” อวิ๋นตั่วมองที่กล้องถ่ายรูป “พี่ดูสิ ทำหน้าตึงเชียว เหมือนหนูติดเงินพี่อย่างนั้นแหละ”พออวี่เจ๋อรับกล้องถ่ายรูปมาดู ก็เห็นว่าตนไม่ได้ยิ้มจริงๆ ด้วย เขารู้สึกผิดเล็กน้อย จึงอยากชดเชย “มา พี่ช่วยเธอถ่ายรูปหนึ่ง”“พวกเราเริ่มถ่ายใหม่เถอะค่ะ”“พี่ไม่เหมาะกับการถ่ายรูปน่ะ รู้สึกแปลกๆ”อวิ๋นตั่วไม่บังคับเขาอีก เธอยืนอยู่หน้าหน้าต่าง พลางกำชับอวี่เจ๋อ “งั้นต้องถ่ายให้หนูสวยหน่อยนะคะ ถ้าไม่สวยหนูไม่เอานะ”ที่จริงไม่ต้องกำชับเลย อวิ๋นตั่วในเลนส์กล้องถ่า
