ยรูปก็สวยมากๆ อยู่แล้วผมยาวที่ปลิวเบาๆ ไปตามลม ใบหน้าเรียวรูปไข่ที่อยู่ใต้แสงอาทิตย์แทบจะโปร่งใส เห็นแสงสีทองลอยอยู่บนใบหน้าเล็กน้อย ตอนหันหน้าเข้าหาเลนส์กล้องเธอดูสดใสราวดอกกุหลาบแดง ตอนเอียงข้างราวกับดอกสาลี่ ตอนหันหลังไปชมทะเลสาบเอ๋อไห่ก็ดูสูงส่งเกินเอื้อม สุขุมสง่างามเขาบอกว่าจะถ่ายรูปเดียว แต่อวี่เจ๋อกลับกดชัตเตอร์ไม่หยุด กดเปิดปิดหน้ากล้องไม่หยุด เขารู้สึกว่าอวิ๋นตั่วที่งดงามเช่นนี้เขาควรจะช่วยเธอเก็บภาพไว้ บางทีหลายปีหลังจากนี้ เมื่อเธอเปิดรูปดูแล้วเห็นตัวเองในตอนนี้แล้วอาจจะนึกถึงเขาขึ้นมาบ้างทั้งสองเดินลงไปรับประทานอาหารเช้า อวี่เจ๋อไปทำธุระของเขา
ส่วนอวิ๋นตั่วก็อยู่ข้างหลัง อวี่เจ๋อทำธุระของเขาไป ส่วนอวิ๋นตั่วก็นั่งรอเขาเงียบๆ อยู่ด้านนอก บางทีก็ออกไปเดินเล่น ซื้อของเล็กๆ น้อยๆงานของอวี่เจ๋อราบรื่นดี เดิมทีวางแผนไว้เจ็ดวัน แต่วันที่ห้าทุกอย่างก็เสร็จเรียบร้อยแล้วอวิ๋นตั่วยังรู้สึกว่าเที่ยวไม่พอ เธอจึงขอให้อวี่เจ๋ออยู่ต่ออีกสองวัน “กว่าจะมาได้ครั้งหนึ่งนั้นไม่ง่ายเลยนะคะ พอกลับไปก็เปิดเทอมแล้ว ไม่มีโอกาสอีกแล้ว”อวี่เจ๋อมองเธอแล้วรู้สึกสงสาร จึงรับปากจะอยู่ต่ออีกสองวัน ทำให้อวิ๋นตั่วปรบมือด้วยความดีใจ
————————————————–
