บบว่าง่ายมาก“อาบนํ้าซะ เดี๋ยวเราไปทานข้าวเย็นกัน โทรบอกที่บ้านด้วยว่าเธอปลอดภัย”“ค่ะ รับทราบ!” อวิ๋นตั่วยืนขึ้นทำท่าวันทยหัตถ์อวี่เจ๋อยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี แล้วใช้มือบีบจมูกอวิ๋นตั่ว “ภูเขาเล็กๆกองนี้ เธอจัดการเองนะ”พออวี่เจ๋อเดินออกไปอวิ๋นตั่วก็มองกระเป๋าเดินทางตัวเองแล้วรู้สึกกลุ้มใจมาก ของเยอะขนาดนี้ต้องใช้เวลาเก็บไปถึงเมื่อไรกัน? จะเก็บได้เหรอ? ใช่แล้ว ยังไงซะก็อยู่ไม่นาน ทำไมต้องเก็บด้วยล่ะ? นั่งรถไฟมานานขนาดนี้ เหนื่อยมากจริงๆ ขอนอนก่อนแล้วค่อยว่ากันเถอะอวิ๋นตั่วล้มลงบนเตียง พอหัวถึงหมอนก็หลับแล้ว“อวิ๋นตั่ว อวิ๋นตั่ว”เสียงอวี่เจ๋อเคาะประตูปลุกเธอ เธอสะลืมสะลือเดินไปเปิดประตู “ทำอะไรคะ?”“ไปทานข้าวเย็นกัน”
ตัดหัวนักโทษก่อนรายงานฮ่องเต้* ใช้เปรียบเทียบคนที่ทำเรื่องบางสิ่งโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตก่อน————————————————–
