ียงแค่โถลายครามสีขาวใบเดียว”“จู่ๆ ทำไมแม่มองโลกในแง่ร้ายแบบนั้นล่ะคะ?”“แม่ไม่ได้มองโลกในแง่ร้าย แต่แค่จู่ๆ ก็ตระหนักขึ้นมาได้”“ถ้าฟังที่แม่พูดแล้ว อย่างนั้นหนูก็คงไม่ต้องตั้งใจเรียนแล้วล่ะค่ะ เพราะยังไงก็ต้องไปอยู่ในโถสีขาว ไม่เหลืออะไรไว้อยู่ดี”“นี่ลูกตั้งใจกวนแม่ใช่ไหม?” ชูยินเงื้อมือทำท่าจะตี “เพิ่งจะชมไปแท้ๆทำให้ปวดหัวอีกแล้วนะ”“หนูไม่กล้าหรอกค่ะ” อวิ๋นตั่วยกมือโอบรอบคอคนเป็นแม่ “ใกล้ถึงวันตรุษจีนแล้ว เราไปซื้อดอกไม้กันดีไหมคะ?”ชูยินพยักหน้า “บ้านเรามีดอกไม้เยอะขนาดนี้ ยังต้องไปซื้ออีกเหรอ?”“แม่ควรจะออกไปข้างนอกบ้าง ไปพบปะผู้คน อย่าเอาแต่เก็บตัว คิดว่าตัวเองโดดเดี่ยวพ่ายแพ้สิคะ”ชูยินเถียงลูกสาวไม่ได้ เธอจึงลุกไปเปลี่ยนชุด จากนั้นก็ให้ลุงหูไปส่งที่ตลาดดอกไม้————————————————————
