กตัวไปก่อนแล้วเหรอ?”“ฉันไม่ได้บอกว่าจะแยกตัว แต่ฉันแค่รู้สึกว่าถ้ามีโอกาสก็ต้องรีบคว้า
เรียนสิ่งที่ควรจะเรียนซะ ฉันกลัวว่าถ้าหยุดขึ้นมา แล้วถ้าอยากเรียนอีกก็คงไม่ง่ายแล้ว” อวี่เจ๋อว่า“ถึงจะพูดแบบนี้ก็เถอะ นายมีเวลามากขนาดนั้นเลยเหรอ? หนึ่งวันมียี่สิบสี่ชั่วโมง ต่อไปพวกเราจะยุ่งขึ้นอีก พวกเราไม่มีนายไม่ได้หรอกนะ” ชีซิงว่าอวี่เจ๋อยิ้ม “ฉันมีพวกนายสามคนคอยช่วยอยู่นี่ไง จะกลัวอะไรอีกล่ะ?”เฉินอวี้มองเจียงหนาน “ได้ยินหรือยังล่ะ นี่เป็นการผลักความรับผิดชอบให้พวกเรา!”“ฉันน่ะยังไงก็ได้ ไม่ว่าอย่างไรฉันก็จะทำงาน บอสให้ทำอะไรฉันก็ต้องทำสิถูกไหม? บอสจะอยู่หรือไม่อยู่ สำหรับฉันแล้วมันก็ไม่ต่างกันหรอก แต่นายกับชีซิงไม่เหมือนกัน เพราะพวกนายเป็นหุ้นส่วน ทำธุรกิจกันเอง” เจียงหนานว่าเฉินอวี้มองชีซิง ก่อนที่จะเอ่ยขึ้นว่า “ได้ยินหรือยัง นางฟ้าก็เสี้ยมให้แตกแยกกันได้นะ”“รู้เลยว่าคนอย่างนายนี่มันใจแคบ ฉันยังฟังไม่ออกเลยว่าเธอเสี้ยมตรงไหน” ชีซิงว่าเจียงหนานหัวเราะแล้วปรบมือ เธอโบกไม้โบกมือแสดงชัยชนะต่อเฉินอวี้ด้วยความภาคภูมิใจเฉินอวี้ถอนหายใจ “ใช่ ฉันมันจิตใจคับแคบ จะบอกอะไรให้นะ ตั้งแต่เด็ก ฉันเกลียดคนอยู่ประเภทหนึ่ง”“คนประเภทไหน?” เจียงหนานถาม“ก็แบบอวี่เจ๋อนี่ไง ปกติไม่เห็นเขาจะขยันเลย แต่ก็สอบได้ที่หนึ่งทุกครั้งนายว่าตอนที่พระเจ้าสร้างมนุษย์ขึ้นมาพระเจ้าคิดอะไรอยู่กันแน่ ทำไมถึงสร้างให้แตกต่างกันได้ถึ