การที่เจียงหนานกับอวิ๋นตั่วปรากฏตัวที่บูธพร้อมกัน ทำให้มีนักเรียนชายหลายคนมาส่งมาส่งประวัติ“พวกเขาเข้ามาก็เพราะพี่ อยากจะร่วมงานกับพี่เพื่อที่จะได้ใกล้ชิดศาลาใกล้นํ้าย่อมได้รับแสงจันทร์ก่อน*” อวิ๋นตั่วพูดกับเจียงหนาน“ยังเด็กอยู่แท้ๆ แต่เข้าใจอะไรเยอะแยะเลยนะ” เจียงหนานจัดเอกสารในมือ คิดไม่ถึงว่าจะมีคนมายื่นประวัติเยอะขนาดนี้ “ฉันได้ยินอวี่ซีบอกว่าอวี่เจ๋อปลูกฝังให้เธอเป็นเด็กหัวโบราณ ฉันว่าไม่เห็นเหมือนเลยสักนิด”“ก็ใครทำให้หนูมีความสามารถในการเรียนรู้ได้เก่งแบบนี้ล่ะคะ”“ไปเรียนกับใครมาเนี่ย?”“อวี่ซี แล้วก็พี่ชายหนูเองค่ะ ถ้าพี่มีพี่ชายที่วันๆ เอาแต่เปลี่ยนแฟน พี่จะเข้าใจอะไรมากมายเลยล่ะค่ะ”เจียงหนานอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ “ฉันชักจะชอบเธอมากขึ้นทุกทีแล้วล่ะสิ”“ถ้าอย่างนั้นหนูก็มีเพื่อนใหม่อีกคนแล้วสิคะ”“เราเป็นเพื่อนกันอยู่แล้วนี่”เฉินอวี้ที่เดินเข้ามาถามถึงเรื่องการรับสมัครงาน เมื่อเห็นประวัติเป็นปีกๆในมือของเจียงหนานก็ถามขึ้นว่า “คนเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?”“แต่ผลการสัมภาษณ์ไม่ค่อยน่าพอใจสักเท่าไหร่ ส่วนมากอยากหางานที่มั่นคงน่ะ”“ก็เข้าใจได้ล่ะนะ ฉันเองก็อยากหางานที่มั่นคง ได้เงินเดือนสูงๆ ทำงานหนึ่งปีก็มีเงินเก็บ ดาวน์บ้าน แต่งงานมีครอบครัว” เฉินอวี้พูดเล่นไปเรื่อย “แต่งานแบบนั้นหาไม่ง่ายเลย ถึงได้มาก่อตั้งบริษัทกับอวี่เจ๋อไงล่ะ”“ในเมื่อไม่เต็มใจก็ลาออกไปก็ได้นะ” จู่ๆ อวี่เจ๋อก็เดินเ
