ข้ามาที่ด้านหลังของเฉินอวี้ “ไปตั้งแผงอยู่ที่สะพาน ดูลายมือ หรือไม่ก็เปิดร้านค้าออนไลน์ขายลูกปัดนำโชค ดูฮวงจุ้ย กิจการต้องดีแน่ๆ”“เป็นความคิดที่ดี ฉันเองก็เคยคิดเหมือนกัน” เฉินอวี้ว่า“ใจคิดไม่เท่าลงมือทำนะคะ” อวิ๋นตั่วราดนํ้ามันลงบนกองไฟ“เกรงว่าโลกจะวุ่นวายน่ะสิอวิ๋นตั่ว” ชีซิงกำลังเก็บของอยู่ “เลิกพูดจาเรื่อยเปื่อยแล้วมาช่วยงานได้แล้ว”ทุกคนเพิ่งจะเดินมาถึงที่โต๊ะ แล้วนั่งยองๆ ลงเก็บของลงกล่องอวิ๋นตั่วเป็นผู้ช่วยให้ชีซิง “พรุ่งนี้พวกพี่จะไปที่ไหนกันคะ?”“เธอยังจะตามไปด้วยเหรอ?”“หนูก็ช่วยงานพวกพี่ได้นะคะ” อวิ๋นตั่วบอก“เธอเป็นนักเรียน จะตะลอนไปกับเราทำไมกัน กลับบ้านไปทำการบ้านเสียเถอะ”“ไม่มีค่ะ หนูทำเสร็จหมดแล้ว”“ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ จำได้ว่าตอนฉันอยู่มัธยมต้องเหนื่อยแทบตาย”ชีซิงรู้สึกว่าไม่เป็นธรรมเลย “ได้ยินว่าเพื่อนนักเรียนชั้นเรียนของเธอทำครูถูกไล่ออก เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า?”“ข่าวเร็วจริงๆ เลย ใครเป็นคนบอกพี่คะ? เจ้าปากสว่างจื่อเถิงเหรอ?”อวิ๋นตั่วพูดต่อว่า “เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับเทียนอี้มากนักหรอกค่ะ เป็นความผิดของครอบครัวเขา แต่ตาขีดก็ไม่ได้รับความเป็นธรรม”“ตาขีดคือใคร?”“คุณครูคนที่ถูกไล่ออกยังไงคะ”“ชื่อตาขีดเหรอ แล้วแซ่อะไร?”อวิ๋นตั่วชะงักไป เธอไม่รู้ว่าคุณครูตาขีดแซ่อะไร ปกติลับหลังเธอกับเพื่อนๆ ก็เรียกแต่ตาขีดจนลืมชื่อจริงๆ ของเขาไปแล้ว“ครูคนนี้น่าเศร้าจริงๆ นักเรียนไม่มีใคร
