“พี่ไม่ได้บอกว่าจะทิ้ง ไม่ได้บอกจะไม่สนใจเธอ แค่ไม่ได้เป็นครูสอนพิเศษให้แล้วเท่านั้นเอง”“แต่ว่าหนูอยากให้พี่เป็นครูสอนพิเศษนี่คะ” เธอเริ่มดื้อดึงขึ้นมาอีกครั้ง“โอเค ถ้างั้นเรื่องนี้เราค่อยมาว่ากันอีกที ดีไหม?” อวี่เจ๋อรู้ว่าการเกลี้ยกล่อมอวิ๋นตั่วผ่านโทรศัพท์แบบนี้เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย เขาคงต้องหาเวลาไปคุยกับเธอดีๆอวิ๋นตั่วเปลี่ยนใจ ไม่ไปเที่ยวแถบชานเมืองแล้วเธอโทรศัพท์หาเทียนอี้ “เทียนอี้ ขอโทษนะ ฉันคงไปเที่ยวด้วยไม่ได้แล้วล่ะ”“ทำไมล่ะ?” เทียนอี้แปลกใจ ก็ตอนแรกคุยกันไว้เรียบร้อยแล้วนี่“ฉันจะไปช่วยอวี่เจ๋อรับสมัครพนักงาน”อวี่เจ๋ออีกแล้ว เหตุผลที่พลอยทำคนฟังรู้สึกโมโหขึ้นมาวันอาทิตย์ อวิ๋นตั่วสะพายเป้ไปปรากฏตัวต่อหน้าอวี่เจ๋อ“เกิดอะไรขึ้น เธอบอกว่านัดเพื่อนไปเที่ยวแถบชานเมืองไม่ใช่เหรอ?”อวี่เจ๋อถาม“หนูส่งนกพิราบไปบอกแล้วค่ะ หนูอยากไปรับสมัครพนักงานกับพวกพี่”อวิ๋นตั่วดูนอบน้อมจริงใจเป็นพิเศษ “จะได้ลองมาสัมผัสความลำบากของการหางานและปัญหาของการสมัครงานน่ะค่ะ”“อย่าพูดเหลวไหลน่ะ เราไปทำงานนะ”“แล้วใครบอกว่าหนูไม่ได้ไปทำงานล่ะคะ หนูจะไปช่วยส่งนํ้าแจกใบปลิวชั่วโมงละห้าหยวน เป็นยังไงคะ?” อวิ๋นตั่วบอกค่าตอบแทนออกมาด้วยความจริงจัง ราวกับแค่มาทำงานพาร์ทไทม์เท่านั้น“ไม่เคยเจอคุณหนูผู้สงสัยโลกมนุษย์จริงจังเท่าเธอมาก่อนเลยจริงๆ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ตอนนี้เธอยังเรียนอยู่มัธยมนะ แม้ว่าเธอจะโ
