ายปีมานี้ อี้ซินบริจาคให้โรงเรียนพวกเราตั้งเท่าไหร่ แค่ภูมิหลังของอี้ซินทุกคนก็ต่างรู้ดี แม้หยูอี้ซินจะไม่ได้เป็นข้าราชการ แต่พี่น้องของเขาล่ะ ลูกน้องของพ่อเขาอีก เรียกได้ว่าแทรกซึมอยู่ทุกหน่วยงาน การไล่คุณครูออกคนหนึ่งถือว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย เธอคิดว่าที่อี้ซินทำเรื่องใหญ่ขนาดนี้ได้ เพราะว่าเขายิ่งใหญ่เหรอ ไม่ใช่เลย เป็นเพราะเขามีคนหนุนหลังต่างหากล่ะ มีทั้งพ่อและพ่อตา แถมยังมีพี่เขยน้องเขยอีกเป็นพรวน ใครกันบ้างที่จะไม่รีบตีสนิทกับเขา พ่อฉันบอกว่าคนอื่นทำธุรกิจเพราะจะให้สินบนข้าราชการ แต่เขาทำธุรกิจเพื่อที่จะให้ข้าราชการให้สินบนเขา เจ๋งไหมล่ะ?” จื่อเถิงว่าวันที่สาม คุณครูตาขีดก็ยังไม่มาสอนอีก มีนักเรียนมารายงานว่าเขาเห็นคุณครูตาขีดเก็บกระเป๋าใบใหญ่ออกไปแล้วพวกนักเรียนดีใจจนแทบอยากจะจุดพลุฉลองแต่อวิ๋นตั่วไม่ได้ดีใจเลยสักนิด เธอบอกไม่ได้เหมือนกันว่าทำไม ถ้าหากว่ากันตามเหตุผลแล้ว เธอกับคุณครูตาขีดก็ไม่กินเส้นกันมาโดยตลอด เขาจากไปได้ก็น่าจะถือเป็นการปล่อยเธอออกจากนรกแท้ๆเธอควรจะดีใจมากกว่าคนอื่นสิถึงจะถูก“เธอน่ะ เป็นคนจิตใจอ่อนไหว เห็นใจคนอื่นมากเกินไป คนที่เรียนภาษาก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้น ทนมองเห็นคนอื่นลำบากไม่ได้” เซียวเซียวว่าอวี่เจ๋อมารับเธอตอนเลิกเรียน เธอบอกอวี่เจ๋อว่า “คุณครูตาขีดโดนไล่ออกแล้วค่ะ”“ดูออกเลยว่าเธอไม่ดีใจสักนิด” คนฟังตอบกลับมาแบบนั้น“พี่ว่าหนูควรดีใจหรือเปล่าคะ?
