” อวิ๋นตั่วถามอวี่เจ๋ออวี่เจ๋อยิ้มเบาๆ สาเหตุที่คุณครูตาขีดโดนไล่ออกนั้นเขารู้หมดแล้ว
อวิ๋นตั่วไม่ได้ตื่นเต้นดีใจเลยสักนิด ทำให้เขารู้สึกแปลกใจมาก เพราะเกือบทุกคนที่จะรู้ว่าคุณครูที่อวิ๋นตั่วไม่ชอบที่สุด ก็คือคุณครูตาขีด“ที่เธอดีใจไม่ออกก็เพราะเธอรู้ว่าคุณครูตาขีดไม่สมควรจะโดนไล่ออกเพราะสาเหตุนี้ ใช่ไหม?” อวี่เจ๋อถามอวิ๋นตั่วพยักหน้า “เขาไม่ได้ทำอะไรผิด ถ้าในฐานะของคุณครู เขาเป็นคุณครูที่มีความรับผิดชอบคนหนึ่งเลยนะคะ”“ใช่ การเป็นคุณครู เขาสามารถโดนไล่ออกได้ เนื่องจากสอนนักเรียนไม่ดีหรือทำงานนี้ไม่ได้ ไม่ใช่โดนไล่ออกเพราะสาเหตุแบบนี้ แค่เพราะทำให้คนมีอำนาจคนหนึ่งเสียหน้า นี่เป็นโศกนาฏกรรมของสังคมเราอย่างหนึ่ง”“หรือพวกเราจะเขียนจดหมายร้องเรียน ขอให้เขากลับมาดีคะ” อวิ๋นตั่วว่าอวี่เจ๋อจึงบอกว่า “ไม่มีประโยชน์หรอก เธอกับพี่ไม่ได้มีความสามารถถึงขนาดนั้น”“พี่ว่าสังคมนี้ยิ่งนับวันจะยิ่งแย่หรือเปล่าคะหนูรู้สึกว่าตอนนี้มันกลายเป็นข้อบกพร่องแล้ว เหมือนกับเนื้อเน่าชิ้นหนึ่ง พอส่งกลิ่นเหม็น ข้างในก็มีหนอนมากมาย” อวิ๋นตั่วคิดด้านลบ“มองโลกในแง่ดีหน่อยสิ เพราะข้อบกพร่องนี้ ยิ่งทำให้มีคนมากมายเห็นถึงอันตรายของมัน ทุกคนก็จะช่วยกันคิดหาวิธีแก้ไข แบบนั้นมันก็จะค่อยๆ ดีขึ้นเอง”————————————————–
