รบรอบแต่งงานครั้งที่แล้ว หยูอี้ซินซื้อแหวนเพชรกับสร้อยคอให้เธอ แต่วันต่อมาเธอก็เห็นรุ่ยอิ่งนำแหวนเพชรและสร้อยคอแบรนด์เดียวกันโชว์หราลงบนอินเตอร์เน็ตเรื่องราวในอดีตเหล่านี้ ก็เหมือนกับหนามแหลมคมที่ปักอยู่ที่หัวใจ พอนึกขึ้นได้ตอนนี้ก็ยังเจ็บอยู่จางๆ ที่สำคัญคือความเจ็บปวดเหล่านี้ยังคงไม่หยุด มันยังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุดการมาหารุ่ยอิ่งนั้น ซูหรูฉินปิดบังลูกสาวและลูกเขยทั้งสามของตัวเองเป็นความลับ พวกเขาสองคนรู้สึกมาตลอดว่าตนเป็นคู่สามีภรรยาที่แก่ชราแล้ว ไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะต้องมาทะเลาะเช่นนี้ ก็จริง ที่เธอให้กำเนิดลูกชายกับเขา แต่เจ้าเด็กนั่นก็ปากยังไม่สิ้นกลิ่นนํ้านม ส่วนลูกสาวของเธอทั้งสามคนนั้นเอาตัวรอดได้แล้ว การมีอยู่ของสองแม่ลูกนั่นจึงไม่สามารถที่จะคุกคามตำแหน่งในบ้านใหญ่ของพวกเธอได้ ในเมื่อคุกคามไม่ได้ ก็ไปหาเรื่องเธอซะ ทำให้เขารู้สึกลำบากใจ ซึ่งจริงๆ แล้วสิ่งนี้ไม่จำเป็นเลย ไม่ว่าอย่างไรเรื่องในบริษัทเขาก็เป็นคนจัดการอยู่ดี เมื่อชั่งนํ้าหนักดูแล้วรู้สึกว่าศักดิ์ศรีหน้าตาของเธอนั้นเทียบไม่ติดกับผลประโยชน์ที่เขาให้จริงๆผลประโยชน์ส่วนตัวของลูกๆ แน่นอนว่าซูหรูฉินรู้ดี ดังนั้นเธอจึงไปหารุ่ยอิ่งแค่คนเดียวหลายปีมานี้ ทั้งสองไม่ได้ทะเลาะกัน แต่อย่างไรครั้งนี้ก็เป็นการพบกันเป็นการส่วนตัวครั้งแรกซูหรูฉินประเมินดูคฤหาสน์ในสวนดอกไม้ การที่ให้สองแม่ลูกนั่นอยู่กันสองคนที่นี่นั
