ย”เมื่ออวี่เจ๋อลองคิดดูแล้ว กระดาษข้อสอบสิบห้าแผ่นถ้าให้พูดผ่านโทรศัพท์คงไม่ชัดเจนแน่ “พรุ่งนี้เธอเอากระดาษข้อสอบมาที่ออฟฟิศพี่ ไม่เข้าใจตรงไหนจะได้ถามพี่ได้สะดวก”“พี่มีธุระไม่ใช่เหรอคะ?”“ยังมีชีซิงกับเฉินอวี้อยู่ ต้องมีสักคนที่ว่างมาสอนเธอได้อยู่แล้ว”วันถัดมา อวิ๋นตั่วก็หยิบกระดาษข้อสอบไปหาอวี่เจ๋อจริงๆและเฉินอวี้กับชีซิงไม่ใช่ครูที่ดีเลยจริงๆ พอพวกเขาเห็นคำถาม ประโยคแรกที่พวกเขาพูดก็คือ “ข้อนี้ก็ทำไม่ได้เหรอ ออกจะง่าย!”สิ่งนี้ทำให้อวิ๋นตั่วรู้สึกว่าตัวเองนั้นโง่เขลาแต่พอเจียงหนานเห็นว่าอวิ๋นตั่วหน้าแดง เธอจึงเดินเข้ามาหาด้วยความหวังดี “พวกนายไปทำงานของตัวเองเถอะ เดี๋ยวฉันสอนเธอเอง”อวิ๋นตั่วรู้สึกว่าเจียงหนานนั้นเป็นศัตรู จึงไม่ยอมแสดงความโง่เขลาของตัวเองต่อหน้าเธอ “หนูทำเองได้ค่ะ”แต่ของบางอย่าง ใช่ว่าตัวเองคิดอยากพยายามแล้วจะทำสำเร็จได้ พอทำไปได้แค่สองข้อ เธอก็ชะงักแล้ว อวิ๋นตั่วกัดหัวปากกาแล้วคิดหาคำตอบ ก้มหัวแอบมองเจียงหนานแวบหนึ่ง เธอนั่งอยู่ตรงนั้น กำลังรอให้ตนเข้าไปขอความช่วยเหลืออวิ๋นตั่วยังคงดึงดันที่จะไม่ขอความช่วยเหลือจากเธอ “พี่ทำงานของพี่ไปเถอะค่ะ”เจียงหนานหยิบกระดาษเปล่าออกมาแผ่นหนึ่ง เธอแก้โจทย์แล้วอธิบายไปด้วยเหมือนพูดกับตัวเอง จากนั้นก็หันไปยิ้มบางๆ ให้อวิ๋นตั่วอวิ๋นตั่วรู้สึกสลดใจมาก นางฟ้าไม่ได้เป็นแค่นางฟ้า แต่ไอคิวก็ยังสูงว่าเธออีกด้วย“ยังมีวิธีแก้โจทย์อีกแบบหน
