๋นตั่วยืนขึ้น แม่บ้านหลิวกับป้าหวงก็รีบมาประคองแขนไว้คนละข้างเสียงโทรศัพท์ในห้องรับแขกดังขึ้น ชูยินจึงเดินไปรับโทรศัพท์ “ฮัลโหลคุณครูฟาง อวิ๋นตั่ว อวิ๋นตั่วได้รับบาดเจ็บค่ะ”อวิ๋นตั่วหยุดก้าวเท้าเดินต่อ ส่งสัญญาณมือให้ชูยิน บอกว่าตัวเธอนั้นบาดเจ็บหนัก แต่ชูยินกลับมองไม่เห็น เธอพูดกับฟางเจี้ยนเวยในโทรศัพท์ว่า“ไม่ได้บาดเจ็บหนักหรอกค่ะ วันนี้ให้เธอพักหนึ่งวัน พรุ่งนี้ค่อยไปโรงเรียน…ใช่ค่ะ…ถ้าอย่างนั้นแค่นี้นะคะ…สวัสดีค่ะ”อวิ๋นตั่วจึงพูดขึ้นว่า “หนูบาดเจ็บขนาดนี้ยังบอกว่าไม่รุนแรงอีกเหรอคะพรุ่งนี้หนูจะไปโรงเรียนได้ยังไงคะ ดูหน้ากากครึ่งหน้าของหนูสิ!”“เมื่อครู่นี้ลูกบอกเองว่าเป็นการบาดเจ็บที่ผิวเผิน” ชูยินว่าคุณหมอโจวจึงพูดว่า “ถึงจะบาดเจ็บแค่พื้นผิวภายนอกแต่ก็เป็นบนใบหน้า เด็กผู้หญิงแคร์เรื่องนี้นะครับ ให้พักสักสองวันกำลังดี”เมื่อเจอพันธมิตร อวิ๋นตั่วก็ดีใจมาก “ดูสิคะ ขนาดคุณอาโจวยังบอกเลย”“เดี๋ยวแม่โทรไปลาหยุดกับคุณครูฟางอีกรอบ โอเคไหมจ๊ะ?” ชูยินพูดขึ้นอย่างจนใจ
