ผู้ใหญ่รังแกเด็ก แถมยังหมาหมู่แบบนี้ชื่อเสียงที่ออกไปคงไม่น่าฟังเท่าไหร่มั้ง”“ไม่ต้องมาห่วงชื่อเสียงของพวกเราหรอกน่ะ”เมื่อเห็นสถานการณ์ไม่ค่อยดี เทียนอี้จึงวิ่งเข้ามา พลางโยนจักรยานทิ้ง“พวกแกจะทำอะไร ก็มาทำฉันนี่ แกล้งเด็กผู้หญิงมันจะไปน่าสนใจอะไร?”สามอันธพาลหัวเราะ จนทำเด็กสองคนนั้นเริ่มไม่มั่นใจ พวกเขาลองชั่งนํ้าหนักดูแล้ว สองต่อสาม ถ้าอวิ๋นตั่วไม่ได้บาดเจ็บอยู่ พวกเขาอาจจะชนะได้แต่ถึงจะไม่ชนะ อย่างน้อยก็อาจจะหนีได้ แต่ตอนนี้อวิ๋นตั่วกำลังบาดเจ็บ แม้จะหนีก็ยังหนีไม่ได้“เป็นห่วงกันดีจริงๆ นะ” สามอันธพาลว่า “เราดักรออยู่ที่โรงเรียนของพวกเธอมาสองวันแล้ว จะได้รู้สักทีว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร”อวิ๋นตั่วยิ้มเยาะ “ดักรอพวกเราทำไม หรือวันนั้นยังไม่พอ วันนี้เลยจะมาสู้อีก!”“น้องสาวนี่ปากเก่งจริงๆ นะ”ทั้งสามขยับเข้าใกล้อวิ๋นตั่ว ในใจของเธอกำลังกลัวมาก จนต้องก้าวถอยหลังติดๆ กันหลายๆ ก้าวเทียนอี้ตัดสินใจที่จะชิงลงมือก่อน เขาโยนกระเป๋าหนังสือใส่อันธพาลทั้งสามคนนั่น เพราะพวกนั้นยังไม่ทันจะได้ตั้งตัว กระเป๋าหนังสือก็เลยโดนด้านข้างของพวกมัน เทียนอี้อาศัยจังหวะนี้คว้ามืออวิ๋นตั่วแล้วหันหลังวิ่งทันทีแต่เพราะขาของอวิ๋นตั่วได้รับบาดเจ็บ จึงทำให้วิ่งได้ไม่เร็ว เพียงไม่นานอันธพาลทั้งสามจึงไล่ตามทัน คนหนึ่งเอื้อมมือมาดึงเสื้อของอวิ๋นตั่วไว้ ทำให้เธอตกใจจนต้องร้องลั่นขอความช่วยเหลือ เทียนอี้เตะไปที่จุดยุทธศ
