ตอนที่กลับมาบ้าน ชูยินยังคงเตรียมงานเลี้ยงสำหรับคืนนี้อยู่ นี่เป็นโอกาสดีสำหรับแม่บ้านอย่างเธอ ชูยินไม่ปล่อยโอกาสดีๆ แบบนี้ไปแน่ เธอไม่สนว่าอวิ๋นอี้ฟานจะดื่มเหล้าเจ้าชู้อยู่นอกบ้านอย่างไร เธอเพียงต้องการให้ทุกคนที่รู้จักอวิ๋นอี้ฟานรู้เอาไว้ว่าคุณนายอวิ๋นมีเพียงคนเดียวเท่านั้น ในคฤหาสน์ของบ้านอวิ๋นนี้ มีเพียงชูยินที่มีอำนาจตัดสินใจเด็ดขาดอวิ๋นตั่วรู้สึกโชคดีมาก ในวันแบบนี้อวี่เจ๋อคงไม่รายงานความผิดของเธอให้ชูยินรู้แน่ เห็นได้ชัดว่ามันไม่ถูกกาลเทศะเป็นอวิ๋นอี้ฟานที่เห็นอวี่เจ๋อก่อน เขาจึงกวักมือเรียก “คุณครูหลิว มานั่งก่อนสิ วันนี้ที่บ้านมีงานเลี้ยง เธอจะอยู่กินข้าวด้วยกันก่อนดีไหม?”ถ้าเป็นเวลาปกตินั้น แน่นอนว่าอวิ๋นตั่วต้องการให้เป็นแบบนี้ แต่วันนี้ไม่ได้ ถ้าหากคุณพ่อถามเรื่องที่โรงเรียนของเธอขึ้นมา อวี่เจ๋อก็ไม่ใช่คนที่จะพูดโกหก ถ้าเขาเล่าเรื่องวันนี้ออกมา งานเลี้ยงจะไม่กร่อยแย่หรอกเหรอ ถ้าเธอเป็นคนทำให้งานเลี้ยงนี้อึมครึม คุณแม่อาจจะถลกหนังเธอก็ได้ เมื่อนึกได้ว่ามีโอกาสสูงที่จะโดนคุณแม่ถลกหนัง อวิ๋นตั่วก็รู้สึกว่าตัวเองนั้นน่าสงสารมาก ไม่ได้ๆ เธอต้องหยุดยั้งไม่ให้สถานการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นเธอจึงบอกว่า “งานเลี้ยงแบบนี้ไม่มีอะไรอร่อยหรอกค่ะ ถ้าคุณพ่อจะให้ครูหลิวอยู่กินข้าวด้วย คุณพ่อก็ต้องเลือกวันที่จะเชิญครูหลิวมาที่บ้านเราอย่างจริงจังสิคะ วันนี้ชวนส่งเดชคำสองคำ ดูไม่จริงใจสักนิดเลย”
