นร้องไห้ก็ตำหนิแม่ไม่ได้หรอก ต่อไปแม่ก็จะไม่ยุ่งเรื่องของครอบครัวนั้นแล้ว ลูกอย่าทำให้แม่ขายหน้านะ ตั้งใจเรียน ได้ยินหรือเปล่า!”ในใจของจ้าวเยว่ก็รู้สึกไม่ยุติธรรมเช่นกัน จะว่าไปแล้วที่เธอมาอยู่ในจุดนี้ได้ มีครอบครัวแบบนี้ได้ ก็ทำให้ผู้คนมากมายอิจฉากันจะตายแล้ว แต่ก็ยังเทียบชูยินไม่ติดอยู่ดี พอเทียบกันแล้วก็น่าโมโหมาก ตั้งแต่เด็ก เธอกับชูยินนั้นเติบโตมาด้วยกัน เธอพยายามมากกว่าชูยิน คะแนนการเรียนก็ดีกว่าชูยินหน้าตาก็ดีกว่าชูยิน แต่ตอนนี้คนที่ได้เป็นคุณนายกลับเป็นชูยิน ได้จัดดอกไม้เล่นไพ่อยู่บ้านอวิ๋นอี้ฟานทำงานหาเงินทั้งวัน แต่ตัวเธอเองกับสามีต้องลำบากทำงานทั้งปี แล้วจะไม่ให้โมโหได้ยังไงล่ะ!เธอฝากความหวังทุกอย่างไว้ที่ตัวสือเหยียนหวังว่าสือเหยียนจะเอาชนะอวิ๋นตั่วได้ พวกเธอที่อายุขนาดนี้แล้ว ที่สู้กันได้ก็คงมีแค่เรื่องลูกไม่ใช่เหรอ?สือเหยียนเองก็ถือว่าพยายามมุมานะ ตั้งแต่เด็กก็ไม่เคยทำให้เธอผิดหวังส่วนอวิ๋นตั่วกับอวิ๋นเฉียวน่ะเหรอ เหมือนจะพากันเดินสู่เส้นทางที่ไม่เป็นโล้เป็นพาย รวยได้ไม่ถึงรุ่นต่อไปหรอก เห็นทีธุรกิจของอวิ๋นอี้ฟาน จะถูกทำลายด้วยนํ้ามือลูกชายลูกสาวคู่นี้แน่
