ทั้งสามคิดจะกลับรถ แต่เพราะซอยมันแคบเกินไปจึงไม่สามารถกลับรถได้ในตอนนั้น เทียนอี้ที่ได้สมญานามว่าผู้ชนะต่างแดนนั้นก็โดนผู้ชายที่สูงกว่าเขาสองคนตบจนทรุดลงไปกับพื้น เขายกมือเช็ดมุมปากที่มีเลือดไหลออกมาอวิ๋นตั่วพูดขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า “หมาหมู่ ไม่ยุติธรรม” จากนั้นก็ปั่นจักรยานพุ่งตรงไปทางทั้งสี่คน เซียวเซียวกับจื่อเถิงกำลังจะเข้าไปห้าม แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว“ขึ้นรถ!” อวิ๋นตั่วตะโกนบอกเทียนอี้เทียนอี้ก้าวขึ้นรถ จากนั้นอวิ๋นตั่วก็ออกแรงปั่นจักรยานตรงไปยังอีกฝั่งของซอยอย่างรวดเร็วเซียวเซียวกับจื่อเถิงไม่กล้าที่จะชักช้าอีกต่อไป พวกเขารีบปั่นตามไปติดๆเพราะกลัวว่าคนพวกนั้นจะไล่ตามมาชายหนุ่มทั้งสามยังไม่ทันไปถึงครึ่งทางก็เจออุปสรรคเข้าเสียก่อน พวกเขาชะงักไปเล็กน้อย ตอนแรกคิดว่าเป็นคนที่เทียนอี้เรียกมาช่วย แต่คนที่เดินนำมานั้นกลับเป็นเพียงเด็กผู้หญิงสองคนกับผู้ชายอ้วนๆ ใส่แว่นที่แค่เห็นก็รู้แล้วว่าต่อสู้ไม่เป็น เช่นนั้นเขาจึงโบกมือและตะโกนเสียงลั่น “ตามไป!”เดิมทีรถจักรยานคันเล็กของอวิ๋นตั่วก็ขี่ได้ไม่เร็วอยู่แล้ว ยิ่งมีเทียนอี้มาซ้อนท้ายด้วยก็ยิ่งช้าเข้าไปใหญ่ ถนนภายในซอยก็ขรุขระ
ยิ่งทำให้ขี่ยากลำบากมากกว่าเดิมจื่อเถิงตามขึ้นมา พร้อมกับเอ่ยเตือนเธอ “พวกเขาตามมาแล้ว!”อวิ๋นตั่วไม่กล้าที่จะหันกลับไปมอง เมื่อได้ยินจื่อเถิงบอกแบบนั้น สิ่งเดียวที่ทำได้คือออกแรงปั่นให้มากขึ้นอีกเซียวเซียวตามมาด้านหลังพ
