่องนี่คะ” อวิ๋นตั่วคิดว่าชูยินงอน “น้าอู๋ไม่โทรมาเหรอคะ วันนี้ไม่เล่นไพ่กันเหรอ?”“แม่ไม่ยุ่งกับลูก แล้วลูกมายุ่งกับแม่ทำไม”สองแม่ลูกลงไปชั้นล่าง ก็เห็นเซียวเซียวนั่งรออยู่ในห้องรับแขก“เซียวเซียวอยากดื่มอะไรจ๊ะ?”“ไม่เป็นไรค่ะคุณน้า”“ดูสิ มาบ้านน้ายังต้องเกรงใจอีกเหรอ” ชูยินทำหน้าที่เจ้าบ้านที่นี่ “น้าไปเอานํ้าบ๊วยมาให้ดีกว่า แม่บ้านหลิวต้มเองกับมือเลยนะ หาซื้อข้างนอกไม่เหมือนแบบนี้แน่นอน”ชูยินเอานํ้าบ๊วยมาหนึ่งแก้ว แล้วส่งให้เซียวเซียว “จริงสิ บริจาคเงินคราวก่อน เซียวเซียวบริจาคไปเท่าไหร่จ๊ะ?”“บริจาคเงิน? อะไร……”เซียวเซียวยังพูดไม่ทันจบ อวิ๋นตั่วก็รีบขัดขึ้นก่อน “หนังสือที่เธออยากได้น่ะ ฉันหาเจอแล้วนะ ตามมาสิ”ยังไม่ทันที่จะจับต้นชนปลายได้ อวิ๋นตั่วก็ดึงเซียวเซียวเข้าห้องหนังสือไปแล้ว
