นูพูดถูกเลย หรือว่าแม่ไม่รู้สึกเหมือนป้าหวงคะ?”ชูยินรู้ดีว่าลูกสาวของตนกำลังใช้วิธีการพูดโน้มน้าวใจ แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ยอมไปอย่างง่ายๆ “ก็ได้ พรุ่งนี้แม่จะเอาบัตรให้”“ขอบคุณค่ะแม่” อวิ๋นตั่วโค้งตัวลง “ยังมีอีกเรื่องหนึ่งค่ะ”“เรื่องอะไร?”“คุณครูหลิวได้ออฟฟิศแล้ว อีกไม่กี่วันก็จะขึ้นป้ายเปิดธุรกิจอย่างเป็นทางการแล้ว แม่ให้เงินหนูไปซื้อของขวัญหน่อยสิคะ”“อวี่เจ๋อเปิดบริษัทเราก็ควรจะให้ของขวัญอยู่แล้ว ไม่ใช่แค่ลูก แต่พ่อกับแม่ก็ควรจะให้ด้วย เอาแบบนี้แล้วกัน ลูกเอาบัตรลูกไปเลือกของขวัญของตัวเอง และก็ช่วยเลือกให้พ่อกับแม่ด้วย แล้วลูกก็เป็นตัวแทนเอาไปให้เขาเลย”“แม่ขี้เหนียวจังเลย จะให้ของขวัญก็ยังใช้เงินหนูอีก” อวิ๋นตั่วหน้ามุ่ยท่าทางไม่พอใจ“เด็กน้อย นี่ลูกเอาเรื่องเงินมาคิดเล็กคิดน้อยกับแม่เหรอหืม เงินของลูกน่ะมาจากไหนกัน ลูกหามาเองเหรอ?” ชูยินเคาะจมูกลูกสาวเบาๆ “ซื้อไปเท่าไหร่แม่จะคืนให้ ตั้งแต่ซื้อกระปุกหมูมาใหม่ ก็เก็บเงินเข้าไปด้วยล่ะ อย่าเอาแต่มาขอแม่”“รู้แล้วล่ะค่ะ!”————————————————————
