แต่อวี่เจ๋อก็ปฏิเสธอยู่ดี เหตุผลหนึ่งที่เขาเชื่อก็คือ……การใช้มีดด้านปาดเนื้อเจ็บยิ่งกว่า ดังนั้นในเรื่องการปฏิเสธ เขาจะทำให้ง่ายและเร็วที่สุด นั่นก็คือพูดตรงๆ เสมอมา ไม่คลุมเครือแม้แต่นิดเดียวอวี่เจ๋อจึงบอกกับเธอว่า “ฉันยอมรับว่าในบรรดาผู้หญิงที่ฉันรู้จัก เธอดีพร้อมที่สุด ถ้านำโปรไฟล์ของเธอกับฉันมาวางไว้ด้วยกัน ก็อาจจะเติมเต็มให้กันได้ พวกเราเหมาะสมจะเป็นแฟนกันมากจริงๆ แต่ในเรื่องความรัก มันไม่ใช่แค่เรื่องของความเหมาะสมเท่านั้น เจียงหนาน…ฉันว่าเราเหมาะจะเป็นเพื่อนกันมากกว่า เพื่อนที่ดีต่อกัน”เจียงหนานก็เป็นคนที่มั่นใจในตัวเองเหมือนกัน พอเธอได้ฟังอวี่เจ๋อพูดแบบนี้ หน้าก็ซีดเผือดลงทันที เธออยากจะยิ้มแต่ก็ยิ้มไม่ออก“ฉันคงคิดไปเองคนเดียวสินะ!” เจียงหนานพูดแล้ววิ่งออกไปจากประตูอวี่เจ๋อเรียกเธอไว้ “เจียงหนาน ฉันขอโทษนะ”เจียงหนานพยายามที่จะฝืนยิ้มออกมา แต่รอยยิ้มนั้นดูช่างขมขื่นจริงๆ“ไม่ต้องหรอก ไม่มีอะไรที่นายต้องขอโทษหรอก ฉันควรขอบใจนายมากกว่าปฏิเสธตรงๆ ขนาดนี้ ไม่เหลือความหวังไว้ให้ฉันบ้างเลย”ที่เจียงหนานเสียใจนั้น ไม่ใช่เพราะว่าเธอถูกปฏิเสธ แต่เป็นเพราะความเย็นชาของอวี่เจ๋อ เขาเหมือนกับผู้ชมที่กำลังวิเคราะห์อารมณ์ของพวกเขาให้คนอื่นฟังอยู่ เธอแปลกใจมากว่าคนแบบเขา ในอนาคตจะตกหลุมรักคนแบบไหนได้!ชีซิงกับเฉินอวี้ก็ไม่ได้เดินไปไหนไกล พวกเขานั่งอยู่ใต้ต้นอู่ถงตรงประตูหอพัก มียุงบินมาทักทายพว
