อไปอย่างไม่เกรงใจ ชีซิงจึงมาแย่งไป “ดูสิคนเรา กอบไปกำเดียวก็หมดแล้ว นายจะไม่เหลือให้ฉันสักหน่อยเลยเหรอ”เฉินอวี้จึงให้ชีซิงสามลูกแล้วพูดว่า “อ่ะให้นาย เห็นท่าทางตะกละของนายแบบนี้ แค่เชอรรี่ไม่กี่ลูกก็เปิดโปงสันดานเดิมของนายออกมาแล้ว ”“เจียงหนานไปแล้วเหรอ?”ทั้งสองคนที่กำลังกินเชอร์รี่อยู่ เริ่มซักถามอวี่เจ๋อขึ้น“อืม” อวี่เจ่อตอบ“แค่เอาเชอรรี่มาให้นายกล่องเดียวเนี่ยนะ ไม่มีเรื่องอื่นเลยเหรอ?”เฉินอวี้ถามอวี่เจ๋อมองเฉินอวี้แล้วพูดว่า “เธอไม่ได้ให้เชอรรี่ฉันคนเดียว เธอให้พวกเราทุกคน”“แล้วพวกนายคุยอะไรกัน” ชีซิงถาม“ฉันจำเป็นต้องรายงานพวกนายด้วยงั้นเหรอ?”เฉินอวี้จึงพูดว่า “พวกเราเป็นทีมเดียวกันไม่ใช่เหรอไง ความเคลื่อนไหวของนาย มันก็เกี่ยวข้องกับการพัฒนาของบริษัทเรานะ”“เธอมาแสดงความยินดีกับพวกเรา ที่ใกล้จะได้เงินทุนแล้ว” อวี่เจ๋อจึงตอบ“แค่เพราะเรื่องนี้เนี่ยนะ?”“แล้วจะให้เป็นเรื่องไหนล่ะ?”เฉินอวี้ลูบคางตัวเองพลางพูดว่า “เป็นไปไม่ได้ ดูท่าทางแล้วเธอไม่เหมือนมาแสดงความยินดีนะ ดูการแต่งตัวสิ มองก็รู้ว่าเธอตั้งใจแต่งมาให้สวย เธอไม่ได้มาสารภาพรักหรอกเหรอ?”ชีซิงหัวเราะแล้วพูดขึ้น “บอกมาเถอะ เธอมาสารภาพหรือเปล่า? พี่ใหญ่ นั่นนางฟ้าเชียวนะ!”อวี่เจ๋อขมวดคิ้วเข้าหากัน“พวกนายนี่เหมือนผู้หญิงขี้นินทาเลยโอเคมั้ย?”เพราะแบบนั้นทั้งสองจึงแยกย้ายกลับไปนั่งที่เตียงตัวเองด้วยท่าทางเซื่องซึม
