่เจ๋อกับอวิ๋นตั่ว……”“แม่อย่าคิดเรื่อยเปื่อยสิคะ บางทีพวกเขาอาจจะแค่รู้สึกดีต่อกันเท่านั้นถึงยังไงหลิวอวี่เจ๋อก็เป็นครูสอนพิเศษอวิ๋นตั่วมาตั้งหกปี” สือเหยียนรีบพูดขัดขึ้น“พอลูกพูดแบบนี้ แม่ก็รู้สึกว่าสองคนนี้แปลกๆ แค่เป็นครูสอนพิเศษที่บ้าน ใครเขาจะมาทำกันขนาดนี้ ทั้งไปรับทั้งไปส่งทุกวัน ทั้งๆ ที่ไม่ใช่ทางผ่านแถมยังต้องอ้อมอีกตั้งไกล ถ้าจะบอกว่าเขาไม่ได้กำลังหวังอะไรอยู่ ใครเขาจะไปเชื่อล่ะ?แม่ต้องไปเตือนชูยินสักหน่อยแล้ว วันๆก็เอาแต่เล่นไพ่นกกระจอก ลูกสาวตัวเองถูกหลอกก็ยังไม่รู้เรื่องอีก!”“แม่คะ แม่ไม่ต้องไปสนใจเรื่องของคนอื่นได้ไหม?” สือเหยียนรู้สึกว้าวุ่นในใจ เธอคิดว่าว่าหลังจากแม่ไปยุ่งเรื่องของคนอื่นแล้ว อวิ๋นตั่วก็จะตกที่นั่งลำบาก หวาดกลัว และถ้าอวิ๋นตั่วรู้ว่าเธอมองความคิดของตัวเองออกอวิ๋นตั่วก็จะวิตกกังวล จากนั้นก็จะมาคิดบัญชีกับเธอ หลายปีมานี้ความร้ายกาจของอวิ๋นตั่วนั้น เธอเองก็ได้เห็นกับตาแล้ว อย่างเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ เธอก็ถูกครูเรียกไปที่ห้องพักครูถึงสองครั้ง แต่หลังจากนั้นก็กลับออกมาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แม้กระทั่งคุณครูตาขีดผู้โด่งดังก็ยังทำอะไรเธอไม่ได้เลยแต่จ้าวเยว่กลับคิดว่าลูกสาวของตัวเองเป็นหนอนหนังสือ สองหูไม่สนใจเรื่องภายนอก เอาแต่ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือ“มันจะเป็นเรื่องของคนอื่นได้ยังไง แม่กับน้าชูยิน ถึงแม้จะไม่ใช่พี่น้องสายเลือดเดียวกัน แต่เราก็เป็นลูกคนเดี
