ยว ถ้านับจากสายเลือดของยายของลูกแล้ว เราเป็นญาติที่สนิทกันมากที่สุด เรื่องของครอบครัวของพวกเธอจะเป็นเรื่องของคนอื่นได้ยังไง?”จ้าวเยว่พูดจบก็หมุนพวงมาลัยไปทางบ้านของชูยินพอถึงบ้านของชูยิน สือเหยียนก็ไม่อยากจะลงรถ จ้าวเยว่เองก็คิดว่าเธอมาเตือนชูยินด้วยความหวังดี เอาเด็กไปด้วยก็คงไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ จึงให้รออยู่ในรถตามที่ลูกสาวต้องการดีกว่าวงไพ่นกกระจอกของชูยินเพิ่งสลายตัว คุณหวงเองก็กำลังเก็บโต๊ะชูยินเมื่อเห็นจ้าวเยว่เข้ามาก็เกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดี เธอคิดว่าถ้าไม่มีเรื่องอีกฝ่ายก็คงไม่มา เช่นนั้นเธอจึงให้คุณหวงหยุดงานในมือ แล้วไปชงชาให้จ้าวเยว่“อวิ๋นตั่วล่ะ?” จ้าวเยว่ตั้งใจที่จะเข้าประเด็นทันทีอย่างไม่อ้อมค้อม“เธอขี่จักรยานกลับบ้าน คงไม่เร็วขนาดนั้นหรอก” ชูยินว่า“ขึ้นมัธยมแล้ว เรียนก็หนักขึ้น ทุกคนต่างก็แข่งกับเวลา แต่เธอกลับให้ลูกขี่จักรยานเอง ใช้เวลาบนถนนไปหลายสิบนาที อีกอย่างตอนนี้รถราก็เยอะแยะ เธอไม่เป็นห่วงบ้างเลยหรือ ถ้าไปชนอะไรเข้าจะทำยังไง?” จ้าวเยว่ว่า“ตอนแรกฉันก็เป็นห่วง แต่วันนี้ลุงหูบอกว่าอวี่เจ๋อจะไปส่งเธอทุกวัน อวี่เจ๋อทำอะไรก็ใจเย็นมั่นคง มีเขาอยู่ ฉันก็เบาใจแล้วล่ะ”จ้าวเยว่ตัดเข้าเรื่องทันที “หลิวอวี่เจ๋อเป็นครูสอนพิเศษให้บ้านเธอมาหกปีแล้วใช่ไหม?”
————————————————–
