ิแน่ๆ”“เธอสั่งสอนคุณครูตาขีดนั่นแล้วเหรอ โม้หรือเปล่า?” เซียวเซียวแทบไม่อยากเชื่อ“เรื่องแบบนี้จำเป็นต้องโม้ด้วยเหรอ” อวิ๋นตั่วว่าจื่อเถิงจึงพูดว่า “ต้องโม้แน่ๆฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่ามีใครสามารถเอาเปรียบคุณครูตาขีดนั่นได้ ถึงเขาจะไม่ค่อยโอเคเท่าไร แต่การสอนของเขาดีจริงๆ นะ หลายปีมานี้ห้องที่เขาสอนล้วนแต่ได้อันดับหนึ่งวิชาคณิตศาสตร์มาตลอด คุณครูใหญ่ยังบูชาเขาอย่างกับเทพเลย พวกนักเรียนต่างก็กลัวเขาทั้งนั้นแหละ”“ถ้างั้นต่อไปก็ถ่อมตัวหน่อย ต้องฉลาดพอที่จะไม่วู่วามจนเสียเปรียบ”เซียวเซียวว่าอวิ๋นตั่วพยักหน้า “ต่อไปเวลาฉันหลับ พวกเธอก็เตือนฉันหน่อยนะ อย่าให้เขาจับได้เด็ดขาด”เซียวเซียวกับจื่อเถิงตะลึงจนคางเกือบหล่นถึงพื้น“เธอว่าอะไรนะ?ตอนเธอหลับ ให้พวกเราเตือนเหรอ! นี่มันตรรกะอะไรเนี่ย?”อวิ๋นตั่วจึงบอกว่า “พวกเธอก็เตือนให้ฉันรู้ตัวหน่อยสิ อย่าให้เขาจับได้แบบนั้นฉันก็ไม่เป็นไรแล้วไม่ใช่เหรอ? ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ใช่คนไร้นํ้าใจ ถ้าพวกเธออยากจะหลับบ้าง ฉันก็จะเฝ้ายามให้เหมือนกัน”“เธอมันบ้าบิ่นเกินไปแล้ว!” จื่อเถิงว่า“เธออ่านหนังสือนอกในคาบวรรณคดีก็ว่าแย่แล้วนะ แล้วยังจะกล้าหลับในคาบคณิตศาสตร์อีกเหรอ อย่าลืมนะว่าคะแนนคณิตศาสตร์เธอก็คาบเส้นระหว่างผ่านกับตกมาตลอด สงสัยจะได้เป็นที่จับตามองของคุณครูตาขีดแน่เลย ฉันได้ยินมาว่าเขามีมาตรฐานของตัวเอง ใครสอบได้ตํ่ากว่าค่าเฉลี่ยจะต้องตกเป็นที่จับตามองของ
