อวี่เจ๋อกลับมาแล้ว เหงื่อของเขาออกเต็มหัว เฉินอวี้กินไอศกรีมไปแล้วครึ่งหนึ่ง พอเห็นท่าทางของอวี่เจ๋อแล้ว เขาก็อดไม่ได้ที่จะส่งไอศกรีมในมือให้“เอาสักอันหนึ่งไหม”อวี่เจ๋อผลักมือของเขาออก แล้วเดินตรงเข้าไปหาอวิ๋นตั่ว“เธอมาได้ยังไง?”อวิ๋นตั่วหยิบกระเป๋านักเรียนที่วางบนโต๊ะออกมาด้วยท่าทางเบิกบานใจเธอรูดซิปกระเป๋าแล้วหยิบเงินออกมา “หนูอยากเป็นหุ้นส่วนค่ะ”เฉินอวี้กับชีซิงนอนควํ่าลงกับโต๊ะทันที จู่ๆ เด็กน้อยคนหนึ่งก็นำเงินมามากมายขนาดนี้ ทำให้พวกเขารู้สึกเสียศักดิ์ศรีมากจริงๆ“ในนี้มีอยู่กี่บาทล่ะ?” ชีซิงถาม“ห้าหมื่นสามพันหยวนค่ะ” อวิ๋นตั่วตอบเฉินอวี้ถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่งแล้วถามว่า“เธอไปเอามาจากไหน?”“นี่เป็นเงินค่าขนมของหนูค่ะ”“เงินค่าขะ…ขนม?” เฉินอวี้พูดติดอ่างขึ้นมาทันที “ชีซิง เราไปซื้อถุงน่องที่ตลาดมาสองคู่ แล้วไปปล้นธนาคารกันดีไหม?”อวี่เจ๋อหยิบเงินแล้วเก็บเข้าไปในกระเป๋านักเรียนอวิ๋นตั่ว “อย่าก่อเรื่องเลย รีบเอาเงินกลับบ้านไปเถอะ”อวิ๋นตั่วจับกระเป๋านักเรียนไว้ ไม่ยอมให้อวี่เจ๋อเอาเงินใส่กระเป๋า “หนูไม่ได้ก่อเรื่องนะคะ พี่อวี่ซีบอกหนูแล้ว ตอนนี้พี่ต้องใช้เงิน หนูเก็บเงินไว้ในกระปุกหมูมันก็ไม่งอกเงยขึ้นมาหรอก ถ้าเอาไว้ที่พี่ ก็ถือว่าหนูเป็นหุ้นส่วนไม่ใช่เหรอคะ”ชีซิงพูดพลางยกนิ้วโป้งให้ “อายุยังน้อย แต่หัวทางการค้าดีมาก!”เฉินอวี้ยื่นมือออกมาจะรับเงินไว้“ฉันว่าความคิดของอวิ๋นตั่วก็ดีเหมื
