ไล่
ท่านอาจารย์จางเป็นอาจารย์มาหลายปี ท่านรู้ทันทีว่าศิษย์พวกนี้โกหก จึงแสดงออกอย่างชัดเจนว่าเข้าข้างหลี่ลี่ แถมยังเอ่ยชมเชยหลี่ลี่อีกด้วย
ศิษย์ทั้งห้าสิบกว่าคนยังไม่แยกย้าย เพราะทุกคนต่างตกตะลึง สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่หลี่ลี่
ฝึกฝนหนึ่งเดือนถึงระดับสี่ เข้าสู่สำนักกลาง นี่เรียกได้ว่าเป็นอัจฉริยะแล้ว บัดนี้เพียงไม่กี่วัน แม้แต่ยังไม่ได้เข้าร่วมสำนักกลางอย่างเป็นทางการ หลี่ลี่ก็กลายเป็นระดับหก เรื่องนี้จะให้ศิษย์เหล่านี้เชื่อได้อย่างไร?
ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง หลี่ลี่คงเป็นอัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะ
แต่คำพูดของท่านอาจารย์ย่อมไม่เท็จ ดังนั้นพวกเขาจึงยอมรับได้ยาก
“ท่านอาจารย์ใหญ่ ท่านพูดจริงหรือขอรับ?” ผ่านไปสองสามนาที เหล่าศิษย์จึงได้สติ กลับมาถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ
“เฮ้อ! จริงสิ!” ท่านอาจารย์จางถอนหายใจเบา ๆ ท่านย่อมเข้าใจความรู้สึกของศิษย์เหล่านี้ คนเราย่อมมีเหนือกว่าเสมอ หลี่ลี่นี่ช่างเป็นอัจฉริยะจริง ๆ แม้แต่ท่านที่เป็นถึงรองอาจารย์ใหญ่ยังอิจฉา
ตู้ม!
ทุกคนต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ มองหลี่ลี่ด้วยสายตาอิจฉา ส่วนศิษย์หญิงที่อยู่ไกลออกไปก็ส่งสายตาให้เป็นประกาย ศิษย์อัจฉริยะอย่างหลี่ลี่ ช่างสูงส่งขึ้นมาในพริบตา
“หลี่ลี่ เจ้ากลับไปฝึกฝนที่ห้องของเจ้าก่อน ตอนนี้ข้าจะไปรายงานเรื่องของเจ้าที่สำนักใน จำไว้ อย่าไปหาเรื่องใคร” ท่านอาจารย์จางกำชับ จากนั้นก็จากไปอย่างรวดเร็ว
ศิษย์ระดับหก แล้วยังได้รับการ
